Vrijdagavond begint de lucht te betrekken, waardoor het al vroeg donker wordt. Betrekkelijk dan, want bliksemschichten verlichten regelmatig de horizon. Een pittige bui meldt zich aan. Na verloop van tijd rommelt het steeds harder en begint het stevig te waaien. Dikke regendruppels spatten uiteen op de ramen en al gauw lijkt het alsof er emmers water tegen het glas worden gegooid. Een fikse onweersbui ontlaadt zich boven Nieuwleusen. Rond 06.00 uur op zaterdagochtend herhaalt zich eenzelfde schouwspel. "Wat zijn de consequenties voor het Accountancytoernooi? Is er schade? Hoe liggen de velden erbij?" Er is geen bericht ontvangen dat het toernooi is afgelast. Dat is een goed voorteken. Op weg naar het sportpark fiets ik langs de velden. Het fietspad is alweer droog en nergens zijn sporen te zien van schade die door het noodweer zou kunnen zijn veroorzaakt. De grasvelden liggen er zelfs schitterend bij voor de tijd van het jaar.
Ondanks dat ik vroeg ben, heerst er al volop bedrijvigheid op het sportpark. Met man en macht worden de laatste voorbereidingen getroffen. Mensen staan in de deuropening tussen het terras en clubgebouw. Bert worstelt zich tussen de meute door. Natuurlijk wordt er alweer een dolletje gemaakt als Bert lachend een aantal USV’ers aanwijst om te helpen de EHBO-tent op te zetten. Daarvoor is ondersteuning inderdaad wel even nodig en veel handen maken licht werk. Dat blijkt ook nu weer. USV is wat dat betreft net een goed geoliede familie. Binnen de kortste keren staat de tent op zijn plek en kan Nelleke haar EHBO-post inrichten. De tent is groot genoeg om er extra stoelen in te zetten. "Je zult zien dat er straks behoefte aan schaduw ontstaat!" voorspelt Nelleke. Het terras begint vol te lopen. Naarmate de klok 10.00 uur nadert, worden steeds meer teams herkenbaar aan de voetbaltenues die zij hebben aangetrokken. Vol goede moed betreden de eerste teams de velden om zich op te warmen. "Ja, ja... en dat met deze temperaturen!" Toch is het belangrijk om, voordat er wordt gesport, de spieren goed los te maken. Daar heeft de buitentemperatuur weinig invloed op. Om vijf voor tien worden de eerste wedstrijden aangekondigd en verschijnen ook de scheidsrechters op de vier velden. Klokslag 10.00 uur wordt er op alle vier de velden afgetrapt. Een wedstrijd duurt een kwartier. Vol goede moed en met nog frisse energie gaan de teams de sportieve strijd aan. Na ongeveer tien minuten zie je het tempo bij veel spelers en speelsters al teruglopen. De toenemende warmte ontneemt vooral de minder getrainde deelnemers de kracht om te blijven gaan. De wil is er nog volop, maar het lichaam begint te protesteren. Toch wordt er dapper gestreden en genieten de teams zichtbaar van het spel. De poulewedstrijden vorderen gestaag. Het is de spelers aan te zien dat het warme weer de wedstrijden extra zwaar maakt. De organisatie heeft een tuinsproeier aangezet, waar menig speler na afloop van een wedstrijd maar al te graag doorheen loopt om te genieten van het verkwikkende water.
Ook het zitje naast de EHBO-post is vrijwel voortdurend bezet. Niet-spelende teams zoeken de schaduw op en ieder schaduwrijk plekje wordt dankbaar in gebruik genomen. De EHBO-post trekt niet alleen schaduwzoekers aan. De uitgestalde zonnebrandcrèmes vinden gretig aftrek bij spelers, scheidsrechters en vrijwilligers. Lege flacons worden snel vervangen.
Blaren blijken de meest voorkomende blessures. De hoge temperaturen, nieuwe voetbalschoenen en andere omstandigheden eisen wat dat betreft hun tol. De gebruikelijke blessures dienen zich ook aan. Dikke enkels, knieklachten, hamstring-, kuit- en rugblessures komen gelukkig veel minder vaak voor en worden met zorg behandeld. Naast de behandeling van blessures wordt ook advies gegeven over de verstandigste vervolgstap. Zo krijgt een speler met een vermoedelijk kruisbandletsel het advies contact op te nemen met de huisartsenpost. Na een reeks vragen over zijn klachten en wat hij nog wel en niet met zijn knie kan, luidt het advies zijn been rust te geven en maandag de huisarts te bezoeken.
Dick ten Klooster organiseert het Accountancytoernooi dit jaar voor de twintigste keer. De laatste jaren samen met zoon Kevin. (Niet) toevallig ook werkzaam in de financiële wereld. Vijftien organisaties en achttien teams hebben zich aangemeld. De 'Big Four'-kantoren zijn ook dit jaar weer van de partij, sommige zelfs met meerdere teams. Daarnaast zijn middelgrote accountantsorganisaties aanwezig en kleinere, regionaal gebonden kantoren. Dat alleen de omvang van een organisatie garant zou staan voor sportief succes, wordt gelogenstraft door KRC Van Elderen. Deze relatief kleine speler op de accountancymarkt weet een plek in de top vier te bemachtigen.
Dick neemt mij mee in de wereld van de accountancy. De vier grote kantoren zijn internationaal opererende organisaties met multinationals als klanten. Daarnaast zijn er diverse middelgrote accountantskantoren die landelijk actief zijn. De kleinere kantoren richten zich veelal op een regionale markt. In Nederland zijn ongeveer 22.500 accountants werkzaam. Om de onafhankelijkheid te waarborgen en belangenverstrengeling te voorkomen, komt het regelmatig voor dat bepaalde accountants om de zoveel jaar wisselen van werkgever. Het vraagt ongeveer tien jaar studie om de opleiding tot registeraccountant af te ronden. In Nederland zijn er twee soorten accountants: de Accountant-Administratieconsulent (AA) en de Registeraccountant (RA). Hoewel beide beroepsgroepen vergelijkbare werkzaamheden verrichten, bestaan er duidelijke verschillen in opleidingsniveau, bevoegdheden en dienstverlening. Ondanks dat Dick niet meer werkzaam is in de accountancy en zich heeft laten uitschrijven uit het accountantsregister, voelt hij zich nog altijd verbonden met die wereld. Zijn blauwwitte hart, de ervaringen die hij binnen USV heeft opgedaan en zijn affiniteit met de accountancy maken hem al jarenlang de ideale organisator van het Accountancytoernooi bij USV. Met nadruk voegt Dick eraan toe dat hij het toernooi onmogelijk alleen kan organiseren. Daarvoor kan hij rekenen op een grote groep vrijwilligers binnen de club. Van organisatoren tot praktische uitvoerders. Van het versturen van uitnodigingen en het maken van de wedstrijdplanning tot de kantinebezetting, het regelen van de barbecue en de inzet van de scheidsrechters. Te veel om allemaal op te noemen. Alles is erop gericht om iedere taak goed te bezetten, zodat het toernooi soepel kan verlopen. Een van de scheidsrechters is op uitnodiging van Dick zelfs vanuit Venlo naar Nieuwleusen gekomen. Het betreft een vriend van hem, die zich graag liet overhalen om tijdens dit toernooi acte de présence te geven. Als scheidsrechter vindt hij het prettig deze wedstrijden te fluiten. Ook van de andere scheidsrechters hoor ik dat de sfeer op het veld anders is dan zij vaak gewend zijn. Discussies komen nauwelijks voor. Acceptatie en respect voeren de boventoon en dat maakt het fluiten een stuk plezieriger.
De warmte vraagt veel van spelers en scheidsrechters. De organisatie besluit daarom na de poulefase de speeltijd in te korten. De wedstrijden duren voortaan geen vijftien, maar tien minuten. Die beslissing kan rekenen op veel bijval. Ik heb in elk geval niemand gehoord die liever de oorspronkelijke speeltijd had behouden. Overigens zijn het niet alleen de spelers en scheidsrechters die puffen. Wanneer je het wedstrijdsecretariaat binnenstapt, lijkt het alsof je een sauna binnenloopt. De zon brandt onophoudelijk op het platte dak en de ramen. De draaiende apparatuur en de voortdurende aanloop van mensen doen de temperatuur verder oplopen. De geplaatste ventilator zorgt voor enige verkoeling, maar echt comfortabel wordt het er niet. Toch hoef je bij de medewerksters van het secretariaat niet met medelijden aan te komen. Daar willen Phoebe en Muriël niets van weten. Twee zussen die achter de microfoon de teams naar de juiste velden dirigeren, de uitslagen verwerken en ervoor zorgen dat het toernooi op rolletjes loopt. Zonder deze dames zou het toernooi niet hetzelfde zijn. Dick wist Muriël vier jaar geleden enthousiast te maken voor deze functie. Eerst keek ze een jaar mee, inmiddels draait ze alweer enkele jaren volledig mee in de organisatie. Zus Phoebe is inmiddels al twee jaar haar steun en toeverlaat. Rond de organisatie van het toernooi verloopt vrijwel alle communicatie per e-mail. Ook de evaluatie vindt op die manier plaats.
Terwijl de meeste teams een plek in de schaduw hebben opgezocht, strijden op veld 2 KRC Van Elderen en PwC om de derde plaats. Na een gelijkspel in de reguliere speeltijd komt het aan op het nemen van strafschoppen. PwC toont zich daarin het meest trefzeker en legt beslag op de derde plaats. Op veld 1 nemen EY en Deloitte het tegen elkaar op in de finale. Binnen de reguliere speeltijd weet Deloitte de wedstrijd naar zich toe te trekken. De enige treffer van de wedstrijd blijkt voldoende om zich winnaar van dit geslaagde Accountancytoernooi te mogen noemen. Na het laatste fluitsignaal volgt de prijsuitreiking. Het goedgevulde terras beloont de prijswinnaars met een warm applaus. Voordat de bekers worden uitgereikt, spreekt Dick ten Klooster zijn waardering uit voor iedereen die heeft bijgedragen aan het slagen van het toernooi. Vrijwilligers, scheidsrechters, organisatoren en alle anderen die zich achter de schermen hebben ingezet, krijgen de dank die zij verdienen.
Daarna is het moment aangebroken waarop de imposante wisselbeker de lucht in mag. Onder luid applaus neemt Deloitte de trofee in ontvangst. Aan hen de eer om de beker een jaar lang te koesteren, goed te poetsen en hem volgend jaar met succes te verdedigen.
Jouw reporter: Werner van der Veen
Foto’s: Marcel van Saltbommel en eigen foto’s.