• Sfeerverslag Accountancytoernooi

  • De deelnemers aan het Accountancytoernooi die vorig jaar ook meespeelden, hebben gemengde gevoelens bij de start van de dag. In 2024 was het kil en nat. Anno 2025 worden ze geconfronteerd met hoogzomers weer. Niet ideaal natuurlijk om te voetballen bij temperaturen boven de dertig graden en een zon die aan een wolkeloze hemel staat te branden. Toch hebben de meeste deelnemers liever deze zomerse omstandigheden. De omstandigheden zijn een handicap waar ieder team mee te maken heeft. Het vertoeven na de wedstrijd onder parasols met een frisdrankje voor je, is heel goed uit te houden. “Liever deze warmte dan de kou en nattigheid van vorig jaar” merken de meeste spelers op. Herinneringen aan vorig jaar komen boven. De tijd tussen de wedstrijden in werden toen noodgedwongen doorgebracht in het overdekte Henk Wink Court.

    Het toernooi begint om tien uur maar tussen negen uur en half tien zit het terras al goed vol. Rond kwart voor tien begint het terras kleurrijker te worden. Steeds meer teams hebben zich omgekleed en de vrijetijdkleding vervangen voor meer kleurrijke voetbaltenues. De spanning neemt toe en om tien uur galmt uit de geluidsboxen het bevrijdende “Scheidsrechters, u kunt beginnen!”

    Fris en fruitig en vol goede moed strijden de eerste teams voor wat ze waard zijn. Bij de EHBO is het druk maar gelukkig niet om kwetsuren te laten behandelen. Wat dat betreft valt de aanloop tijdens het toernooi reuze mee. De flacons en spuitbussen zonnebrand zijn wel een trekpleister en geen overbodige luxe. De huid moet beschermd worden om te voorkomen dat je de rest van het weekend last van de overdosis zonnestralen hebt. Spelers, scheidsrechters en publiek maken dankbaar gebruik van deze service. Diverse spelers die zich niet ingesmeerd hebben melden zich na hun eerste wedstrijd bij de EHBO-post. “Na een kwartiertje voel je al dat je aan het verbranden bent!” Een scheidsrechter laat weten dat het maar goed is dat het korte wedstrijdjes zijn. Voor alle deelnemers is het goed om op tijd rust te pakken en niet constant in de zon te staan.

    Uit ervaring weet Niek, speler van KRC van Elderen de weg naar de EHBO-post te vinden. Tijdens diverse door hem bezochte toernooien op sportpark Hulsterlanden weet hij als geen ander hoe tricky het is om onbeschermd in de zon te vertoeven. De teamgenoten van Niek volgen zijn voorbeeld. De heren van KRC van Elderen gaan voor de laatste rondes. “Niet dat we kampioen zullen worden!” lacht Niek. “Maar voor elke klassering wordt tot het laatst gestreden. Na de poulefases is het dus voor geen enkel team al afgelopen!” KRC van Elderen is een kantoor met vestigingen in Apeldoorn, Ommen, Wezep en Zwolle.

    Jorick van Countus Accountants en Adviseurs zit na te zweten op het terras. “Nu al warm maar de eerste wedstrijd is wel gewonnen” stelt hij tevreden vast. Countus doet al vele jaren mee laat Jorick weten. Countus heeft vele vestigingen door het hele land. De meeste spelers zijn werkzaam bij vestigingen in Barneveld, Zwolle en Staphorst.

    “Het Accountancytoernooi wordt dit jaar voor de negentiende keer georganiseerd.” Dick ten Klooster gaat er eens goed voor zitten. Hij staat aan de basis van dit toernooi. ”De aanzet van dit toernooi was een vriendschappelijke wedstrijd tussen PWC en Countus. Ik was overgestapt naar een nieuwe werkgever (Countus) en om dat te bezegelen speelden we een wedstrijd tegen mijn oude werkgever PWC. De eerste helft speelde ik mee met PWC en de tweede helft met Countus. Dat was in 2001 en eigenlijk is dat de eerste aanzet geweest tot het ontstaan van dit toernooi” vertelt Dick enthousiast. “De eerste toernooien werden nog op een groot veld gespeeld, elf tegen elf. Vier kantoren deden mee. PWC, Countus, KPMG en EY.” In 2005 werd het toernooi voor het eerst gespeeld in deze vorm. Een half veld en zeven tegen zeven. In de coronaperiode werd er niet gespeeld waardoor volgend jaar pas de twintigste editie gaat plaatsvinden. Dit jaar doen aan het toernooi twintig teams mee. “Het toernooi kan nog wel wat groeien” volgens Dick. ”Vijfentwintig teams lijkt mij haalbaar!”

    Als organisator is Dick blij weer allemaal ervaren scheidsrechters te hebben rondlopen. Ook spreekt Dick zijn dankbaarheid uit richting alle vrijwilligers die zich inzetten om het toernooi te laten plaatsvinden. De steun en hulp van USV bij het organiseren en inzetten van vrijwilligers in de keuken, in de bar achter de barbecue etc. wil hij niet onbenoemd laten.

    Het samenstellen van de teams is sterk afhankelijk van de grootte van het Accountantskantoor. Kleinere en middelgrote kantoren stellen hun team samen door spelers te ronselen van alle vestigingen. De grote kantoren zijn in staat om per vestiging een team af te vaardigen. KPMG is de titelverdediger. Dick is benieuwd of de beker met de grote oren dit jaar weer naar KPMG gaat. “Er zijn verschillende goede teams, ik ben benieuwd” laat hij weten toen ik opstond om een rondje langs de velden te gaan lopen.

    Onderweg kom ik Esther en Annemiek tegen. Ze genieten van de gezelligheid en het mooie weer. Als medewerksters van EY zijn ze vanuit Groningen naar Nieuwleusen gekomen om hun collega’s te ondersteunen. Echte supporters dus. “En het is mooi weer en de sfeer is goed en gezellig” voegen ze eraan toe.

    Achter een van de doelen van veld vier tref ik Petra en Rene, supporters van Brouwers Accountancy. Hun ondersteuning wordt gestimuleerd door hun dochter Robine, werkzaam bij Brouwers. Robine voetbalt in het eerste damesteam van WVF uit Zwolle. Het is de tweede keer dat Robine meespeelt. Petra en Rene genieten van het mooie weer. “Een stuk beter dan vorig jaar” herinneren ze zich. Ook de sfeer vinden ze prima. De muziek, hoorbaar langs de velden voldoet ook aan hun smaak. Petra vraagt zich af of de muziekkeuze bewust wordt gemaakt om een bepaalde sfeer te creëren. Op de vraag moet ik het antwoord schuldig blijven. Wel motiveert het me om deze vraag beantwoord te krijgen. Bert vertelt dat er een playlist afgewerkt wordt van zeven uur muziek. Hij heeft die aangezet. Of die playlist is samengesteld met een bepaald doel is hem niet bekend.

    Sharbael werkt bij Forvis Marzars een internationaal en landelijk gevestigd accountantskantoor. Met zijn team, samengeteld uit collega’s van de vestigingen Apeldoorn en Enschede doet hij voor de tweede keer mee aan het toernooi. Sharbael vindt het leuk om aan het toernooi mee te doen. Naast het voetballen geniet hij van de sfeer en de gezelligheid, het lekkere eten en het dagje samenzijn met collega’s.

    De spelers van Moore MKW hebben in de poulefase drie keer gelijk gespeeld. Hun team wordt gedragen door vier voetballers en de overige spelers zijn geen ‘echte’ voetballers. “Ons team is meer geschikt voor de derde helft” laten ze lachend weten. Jammer voor ze dat de derde helft door de opzet van het toernooi nog even op zich laat wachten. Daarna is het vast goed gekomen met de heren. Want de derde helft was goed georganiseerd met een lekkere barbecue en voldoende drinken.

    Na de poulefase is het tijd voor de lunch. Lekkere soepjes en broodjes zorgen ervoor dat de voorraad energie weer ruim aangevuld kan worden. Het leuke van zo’n toernooi is niet alleen het samen voetballen met collega’s, ook is het een plek voor velen om bekenden en oud-collega’s te ontmoeten. Na de lunchpauze wordt de slijtageslag voortgezet. Was voor de pauze de zon de grootste tegenstander, na de pauze is dat de directe tegenstander. De afvalrace is nu echt begonnen. Verlies betekent uitschakeling voor een hogere positie. Daarna hoef je dus niet meer te voetballen. Voor elke plek in de eindrangschikking wordt gestreden. Dus of je nu eerste of twintigste wordt, de klassering wordt bepaald door de eigen prestatie.

    Uiteindelijk blijkt PWC de sterkste te zijn. Ze winnen de finale tegen AAFF Nijkerk door de strafschoppenreeks in hun voordeel te beslissen. PWC 2 wordt derde en Kriton-Newtone vierde. Tijdens de prijsuitreiking benadrukt Dick dat de oudste speler van PWC ook al in 2005 meespeelde, het jaar dat het toernooi voor het eerst werd gespeeld. Voor de finale moet hij nog door verzorgster Nelleke in de EHBO-post opgelapt worden. Maar om dan na de finale de beker met de grote oren in ontvangst te mogen nemen is een bewonderenswaardig moment. Ondanks de warmte is het toernooi geslaagd. Zware blessures lijken zich niet te hebben voorgedaan. Wel zal menig speler de volgende dag stram en stijf zijn. Dat mag de pret niet drukken. Op naar het volgend jaar, een jaar waarin gestreden gaat worden wie zich de winnaar van de twintigste uitvoering van dit mooie en gezellige toernooi mag gaan noemen.

    Verslaggever:

    Werner van der Veen

     

    Die zit