Smink Culinair: Rob Smink

Rob leerde ik kennen toen ik elftalleider was bij de pupillen. Rob liet regelmatig zijn gezicht zien wanneer Bjorn zijn zoon moest voetballen. Wat mij toen opviel was dat Rob hield van spelers die zich voor honderd procent gaven. Talent vond Rob minder belangrijk dan inzet en passie. Wanneer je Rob wat beter kent is dat niet zo vreemd. Doordat Rob zijn zoon Bjorn en mijn zoon Steven klas- en teamgenoten waren kwam ik Rob regelmatig tegen. Ik kan mij nog een wedstrijd herinneren dat wij langs de kant stonden en in gesprek raakten. De aanleiding weet ik niet precies meer maar we kregen het over de kwaliteit van het onderwijs. Rob was net een particulier opleidingsinstituut gestart voor koks. Rob vertelde dat hij noodgedwongen door schouderklachten het beroep van kok moest loslaten. Met pijn in het hart. Jarenlange ervaringen in de keukens van goede restaurants hadden Rob gevormd. Zo was hij leidinggevend kok bij Kaatje bij de sluis in Blokzijl in de jaren dat Kaatje een twee- sterrenrestaurant werd. De schouderklachten noopten Rob om iets anders te gaan doen. De keus was niet zo moeilijk. Rob zag het wel zitten om zijn kennis, in al die jaren opgedaan, te gaan delen. Dat betekende weer terug naar de schoolbanken om de benodigde onderwijsaktes te halen. Rob kwam voor de klas te staan in verschillende scholen. Dit werd een teleurstellende ervaring. Hoewel het Rob wel heeft aangemoedigd om Smink Culinair op te starten. Ik herinner mij nog de enorme passie waarmee Rob toen over koken en onderwijs sprak.

1819 school Smink Culinair
Tijdens ons interview liet ik Rob weten dat het uiten van zijn passie voor zijn werk tijdens bovengenoemd gesprek veel indruk op mij gemaakt heeft, zelfs een beetje jaloers. Rob kijkt mij verbaasd aan. Mijn weg is anders geweest. Ik werkte omdat ik geld nodig had om te leven. Rob ervaart zijn bezigheden niet als werken. Ondanks dat hij soms dagen van twaalf uur draait ervaart hij het niet als een moeten of als een belasting. Niet dat het altijd rozengeur en maneschijn is maar dat hoort er gewoon bij. “Kijk!” zegt Rob. “Ik heb het verschil mogen proeven toen ik voor de klas stond. Een derde van de klas was niet gemotiveerd een derde ten dele en een derde wel gemotiveerd. Ik merkte algauw dat het trekken aan een dood paard was. Mensen die niet willen, ondermijnen de energie. Doodmoe word je ervan.” Rob heeft voor de aanvang van de les weleens gevraagd wie van de leerlingen geen zin had. Leerlingen die de vinger opstaken werden vriendelijk verzocht de klas te verlaten. Rob kan er nu om lachen. Hij weet zich nog te herinneren dat de directeur bij hem kwam. “Dat was niet de bedoeling!” Rob kwam er steeds meer achter dat het onderwijssysteem geen systeem was waar hij achter kon staan. Scholen hebben aantallen studenten nodig die slagen om voor subsidie in aanmerking te komen. “Belachelijk! Dat ondermijnt de kwaliteit van het onderwijs en de motivatie van welwillende studenten komt onder druk te staan door afleidende krachten.”

Rob besloot voor zichzelf te gaan starten. Mensen opleiden, begeleiden en enthousiasmeren naar eigen denkbeelden en ervaringen. Rob is daar volledig voor gegaan. Het is hem gelukt om als enige particuliere onderwijsinstelling erkend te zijn door het Ministerie van Onderwijs. Een diploma gehaald bij Smink Culinair heeft dezelfde erkenning van het ministerie als een diploma gehaald op een ROC. Dat de onderwijsformule van Smink Culinair aanslaat blijkt wel uit de landelijke bekendheid van de opleiding. Studenten komen uit alle windstreken van ons land naar Nieuwleusen toe om het vak van kok onder de knie te krijgen. Rob is daar best een beetje trots op. “Maar zonder de inzet van Anita was het anders gelopen.” Anita is de vrouw van Rob en zet zich onder andere in als gastvrouw in het restaurant. Ook regelt ze veel andere (administratieve) zaken. “Anita is ook degene die zo nu en dan op de rem trapt.” De consequenties van gepassioneerd zijn is ook dat je veel dingen leuk vindt om te doen. Anita zorgt voor de balans. “Het weekend vrijhouden voor het gezin bijvoorbeeld. Als je mij mijn gang laat gaan verzin ik ook voor het weekend activiteiten!”

“Wat voor opleidingen en workshops kunnen er bij jullie gevolgd worden?” Rob haalt diep adem. “Smink Culinair bestaat uit een particuliere- en een professionele tak. Voor particulieren kun je denken aan een basiscursus koken, kookcursus voor gevorderden, culinaire workshops en culinaire kookclubs.” Een vergadering afsluiten met een gezamenlijk bereide maaltijd kan ook. Zo zijn er diverse gezamenlijke kook- en eetarrangementen te bedenken. Vrijgezellenfeest bijvoorbeeld of een bedrijfsuitje. Rob geeft aan dat wanneer mensen een idee hebben dat met koken en eten te maken heeft hij graag kijkt of Smink Culinair mogelijkheden ziet. “Wij zijn flexibel en gaan uitdagingen niet gauw uit de weg.” Bij opleidingen die meer gericht zijn op professionals kun je denken aan: Basiskok, zelfstandig werkende kok, leidinggevende keuken niveau 4, patisserie, suikertrekken en hobbykoksopleiding. Rob heeft zo zijn eigen manier van lesgeven. Daar wijkt hij niet van af. Ook niet wanneer de inspectie van het ministerie aanmerkingen bij de werkwijze heeft. Wanneer zijn methode niet wettelijk is verboden gaat Rob zijn eigen gang. Voor Rob is het belangrijk om zichzelf te zijn. Dat is de kracht van Smink Culinair. Rob wil geen kloon zijn van dat wat al bestaat. Rob verwacht van zijn studenten dan ook dat ze zich conformeren aan de aangeboden methode.

1819 Culinair

Zo houdt Rob er niet van om vanuit een vastgesteld programma, les te geven. De studenten worden gestimuleerd om vragen te stellen. Door de vragen te beantwoorden brengt Rob zijn kennis over. Natuurlijk bewaakt hij wel dat de overgebrachte kennis voldoet aan de eisen die voor het diploma gesteld zijn. Het inspelen op de vragen maakt de les onvoorspelbaar. Voordeel is dat de studenten betrokken blijven. Rob maakt het zichzelf niet makkelijk omdat de les moeilijker is voor te bereiden. Deze manier van werken eist veel parate kennis. Als basis voor de koksopleiding gaat Rob uit van de traditionele keuken. “De eetgewoontes zijn ook aan ‘mode’ onderhevig.” Als voorbeeld geef ik de invloed van de Spaanse keuken aan. Met name de ‘tapas’ maar zo zijn er zoveel (tijdelijke) beïnvloedingen van menukaarten geweest en zullen er nog komen. Rob knikt. “Zie het als autorijden. Wanneer je autorijden hebt geleerd in een Ford betekent dat je ook kunt rijden in auto’s van een ander merk. De kooktechnieken in de traditionele keuken geeft alle handvaten om ook je mannetje te staan in andere keukens. De basis van koken is altijd hetzelfde. Je moet de reacties kennen van de grondstoffen die je gebruikt. Hoe de grondstoffen op elkaar reageren, wat kan wel en wat beslist niet. Rob houdt ervan om ‘eerlijke’ producten te gebruiken. Hoeft wat hem betreft niet biologisch te zijn. Maar wel producten waarvan hij weet waar die vandaan komen. Liever vlees bijvoorbeeld van een boerderij waar de dieren met liefde en zorg opgegroeid zijn. Aandacht en ruimte hebben gekregen maar ook bij ziekte door een reguliere dierenarts behandeld worden.

Ondanks de crisis of misschien ook wel dankzij de crisis heeft Rob de afgelopen jaren goed gedraaid. ”Wij profiteerden van de wens onder de mensen om hun positie binnen een bedrijf te versterken zodat ze minder kans hadden hun baan te verliezen. Mensen uit de horeca verstevigden hun positie binnen hun bedrijf door diploma’s te halen. De cursussen en workshops voor particulieren leden wel onder de crisis.” Rob is benieuwd hoe het de komende jaren gaat nu de economie weer aantrekt. Rob is niet enthousiast over de sterren hype. Het is meer theater dan dat het de kwaliteit van de smaak op een hoger plan brengt. Het gaat voor een groot deel om de presentatie van de gerechten. Laten we eerlijk zijn! Lekker eten is zo persoon gebonden. Je kunt bijvoorbeeld mij geen groter plezier doen dan met een goed gegrild kippetje. Krokant buitenkantje en het vlees nog zacht en sappig maar wel gaar natuurlijk. Samen met een lekkere salade, zelfgemaakte frietjes en huisgemaakte mayonaise. Dat is voor mij smullen! Naar een sterrenrestaurant gaan is een feest hoor, begrijp me niet verkeerd. Maar het is meer een vorm van theateramusement. Een bijzondere avond. Er komt meer bij kijken dan alleen maar lekker eten. De hele presentatie speelt dan een belangrijke rol.”

Naast de workshops en opleidingen verzorgt Smink Culinair ook diners aan huis. Deze service wordt alleen verleend wanneer de drukte in het kookcentrum het toelaat. Rob vindt het leuk om mensen thuis te verblijden met zijn kookkunsten. “Het is wel arbeidsintensief. Want naast de gerechten kleden we de tafels ook aan met ons linnen, borden en bestek.” Rob haalt zelf zijn wijnen uit Frankrijk. Regelmatig reist hij samen met Anita naar een bevriende wijnboer. De familie Smink heeft zich ook wel ingezet om hun vriend te helpen bij het oogsten en persen van de druiven. Zodoende weten ze wat ze aan wijnen kopen omdat ze het proces van druif tot wijn van nabij hebben meegemaakt. Als service verkoopt Smink Culinair professioneel keukengereedschap. Rob koopt kwaliteitsmessen in rechtstreeks van een fabriek in Duitsland. “Wat de mensen anders voor een mindere kwaliteit kwijt zijn, krijgen ze hier een messenset voor het leven voor. Van een kok wordt verwacht dat hij/zij een eigen messenset heeft. Wij bieden studenten de mogelijkheid om voor een hele schappelijke prijs een set aan te schaffen. Is beslist niet verplicht. Wanneer ze al een set hebben of liever zelf ergens anders tot aanschaf over willen gaan is dat hun vrije keuze.”

Smink Culinair werd al een paar keer benaderd door regionale en landelijke omroepen en tv zenders om mee te werken aan kookprogramma’s. “Best leuk natuurlijk. Toch heb ik de meeste aanvragen moeten weigeren. De kookprogramma’s zijn meestal amusementsprogramma’s. En amusementswaarde heeft zo’n programma alleen wanneer er iets fout gaat en wanneer er stress ontstaat. Op de tv wordt een totaal ander beeld gegeven dan waar ik met mijn cursussen voor sta. Stress hoort niet in de keuken en fouten kunnen gemaakt worden, maar hoeven niet geforceerd te worden om mensen onder druk te zetten. Ik heb daarom weleens een tv ploeg verzocht om met de opnames te stoppen.” Rob ergert zich ook aan bedrijven die Smink Culinair benaderen met een verkeerde doelstelling om stagiaires bij hun bedrijf geplaatst te krijgen. De doelstelling van een stageplek is om het aangeleerde om te zetten in de praktijk. Ervaring opdoen. Sommige bedrijven zien het helaas meer als goedkope arbeidskrachten. “Dat is niet de bedoeling! Een bedrijf moet investeren in stagiaires. Uiteindelijk wordt iedereen daar beter van. De stagiair doet ervaring op zodat werkgevers vacatures kunnen opvullen met goed opgeleide mensen.” Blijkt dus dat niet iedere werkgever zo denkt en er beslist stagiaires bij verkeerde bedrijven zitten. Het wordt mij steeds duidelijker: de weerstand die Rob naar het reguliere onderwijs heeft. Helaas herken ik het ook uit eigen ervaring.

1819 Rob Smink

De tijd vliegt en Rob heeft nog een andere afspraak op zijn agenda staan. Wij hebben het nog niet eens over Rob’s sponsoractiviteiten gehad. Smink Culinair is langs het veld vertegenwoordigd met een bord. Ook vindt Rob het leuk om een team tijdens het Combi toernooi te voorzien van een tenue. De rol van Anita in het bedrijf is al benoemd. Ook zijn zoon Bjorn is soms actief in het bedrijf. Terwijl Rob en ik zitten te praten is Bjorn druk bezig om samen met zijn vriendin Ilse voorbereidingen te treffen voor de cursus Specialisatie Patisserie. Bjorn is ook werkzaam in de keuken van Mooirivier Hotel en Congres in de gemeente Dalfsen. Een hotel waar je in de zomermaanden ook de zus van Bjorn kunt aantreffen. Yanice is werkzaam in het restaurant. In de wintermaanden verhuist ze naar Oostenrijk. Yanice is daar dan actief als skilerares. ‘De appel valt niet ver van de boom’ zullen we maar zeggen. De passie van de ouders is zowel op culinair gebied als in het opleiden aan het nageslacht doorgegeven. Plannen voor de toekomst heeft Rob ook. Hij wil af van werkweken van 70 uur. De komende drie jaar wil hij dit terugbrengen naar een ‘normale’ werkweek. Hoe dat er uit gaat zien is nog niet duidelijk. “We hebben een huis in Oostenrijk gekocht die we willen verhuren maar ook zelf van willen genieten.” Rob lacht. “Voor mij betekent dat lekker aan dat huis gaan klussen, de tuin onderhouden etc. Ik kan toch niet stil zitten!” Na de komende drie jaar van ‘rustiger’ aandoen wil Rob gaan kijken hoe de vlag er dan bij hangt. “Hoe staan de zaken ervoor. Wat wil ik? Tijd voor iets nieuws of toch nog zo doorgaan?” Rob weet het nog niet. Een ding is wel duidelijk: stilzitten is geen optie voor Rob.

Interview: Werner van der Veen

Contact met USV

Voetbalvereniging USV
Sportpark Hulsterlanden
Kon. Julianalaan 71
7711 KL Nieuwleusen

Telefoon: 0529 482 633
Email: info[at]unionsv.nl

Lid worden van USV?

Iedereen die graag in verenigingsverband wil voetballen, kan lid worden van USV. Zowel jeugd als senioren, jongens en meiden, dames en heren zijn welkom bij USV met de mooie accommodatie op sportpark Hulsterlanden.

Meer informatie en aanmelden >

Social Media en USV

Voetbalvereniging USV is ook actief op diverse sociale media. Op Facebook kun je lid worden van onze pagina om het laatste nieuws te volgen.

Volg ons op Twitter om op de hoogte te worden gehouden van wedstrijden en ander 'snel' nieuws!