De maandag en vrijdag schoonmaak- en onderhoudsploeg

USV Helden 

Fantastisch dat zoveel mensen zich vrijwillig inzetten voor ons USV. Vrijwilligers zijn het fundament van onze vereniging. Zo worden kaderfuncties van de vereniging uitgevoerd door vrijwilligers. Maar ook zetten vrijwilligers zich in voor werkzaamheden zoals de kantinediensten, het onderhouden van ons sportpark, de begeleiding bij en de organisatie van wedstrijden en toernooien etc. Daarnaast zijn er vrijwilligers die minder opvallende functies verrichten maar heel belangrijk zijn voor onze club. De organisatie rond de grote clubactie bijvoorbeeld of de organisatie van de voorjaarsbloemenactie. USV kan niet zonder vrijwilligers. Echt fantastisch is het dan ook om te zien dat er zoveel mensen met een blauw/wit hart zich inzetten voor onze club. Dat deze inzet gewaardeerd wordt mag blijken uit de jaarlijkse feestavond voor de groep vrijwilligers. Maar wie zijn die vrijwilligers dan? In de rubriek ‘USV Helden’ willen we vrijwilligers graag een gezicht gaan geven. Helaas kunnen we niet al die honderden USV Helden tegelijk in het zonnetje zetten. Daarom is er gekozen om met groepjes vrijwilligers in gesprek te gaan zodat er een ruimer beeld gaat ontstaan wie die vrijwilligers zijn en wat ze doen. Dat kan een bestuur zijn, trainers, leiders, een USV familie etc.

Deze maand hebben we gekozen voor: De maandag en vrijdag schoonmaak- en onderhoudsploeg

Dat wat meestal niet gezien wordt maar toch opvalt! Deze cryptische omschrijving gaat helemaal op voor de groep vrijwilligers die in dit hoofdstuk van USV Helden centraal staan. Niet omdat deze vrijwilligers zo graag in het zonnetje gezet willen worden hoor. Maar daarover later meer. Hun werkzaamheden worden niet gezien omdat het op die momenten gebeurd dat de meeste USV’ers niet op het sportpark aanwezig zijn. Het valt wel op omdat het resultaat wel zichtbaar is. Misschien dat sommigen het niet kunnen zien omdat we het zo gewoon zijn gaan vinden. We weten niet anders dan dat het sportpark er netjes bijligt, de kantine schoon is, de kleedkamers spic en span zijn. Maar diegenen die regelmatig op andere sportcomplexen komen weten wel beter. Natuurlijk zijn er meer mooie en goed onderhouden complexen maar vaak zie je op of rond voetbalvelden peukjes liggen, volle afvalbakken staan, groen uitgeslagen sponsorborden hangen etc.

Om eens te kijken welke stille krachten achter de schermen van de schoonmaak- en onderhoudsploeg schuil gaan stapte ik op een maandagochtend het sportpark op. ‘Rond negen uur’ gokte ik. ‘Dan zullen ze zich wel verzamelen in de kantine rond de koffietafel.’ Mooi niet dus! Wanneer ik het terrein op kom zie ik al verschillende mensen druk aan het werk. Spinnenraggen worden met een borstel verwijderd bij de ramen van de kleedkamers. Er lopen mensen op het veld. De gang bij de kleedkamers is al geschrobd. Ik begeef mij naar de kantine waar ik hoor dat de ploeg al om half negen bij elkaar komt. ‘Wow’ over het algemeen bestaat deze ploeg vrijwilligers uit gepensioneerden en dan toch al zo vroeg afspreken? Op maandagochtend? Mijn nieuwsgierigheid wordt groter. Nog een klein jaartje en dan ben ik zelf ook met pensioen. Deze mannen kunnen mij dus inspireren hahaha. Ja, inderdaad mannen. Geen vrouw te bekennen. In de kantine laat ik mij informeren wanneer het koffietijd is. Kwart voor tien! Dan eerst maar even een paar boodschappen doen. Om kwart voor tien nestel ik mij echter aan de koffietafel. Een voor een druppelen de vrijwilligers binnen. Het valt mij direct op dat de sfeer gemoedelijk is. Plagerijtjes wisselen serieuzere zaken af.
Het is zo gezellig dat ik moeite moest doen om aandacht te krijgen voor de reden waarom ik ben gekomen. Na eerst een korte uitleg te hebben gegeven over de interviews met sponsoren en sinds kort ook met vrijwilligers veranderde de stemming. Eerst werd er nog spontaan gereageerd. Complimenten over de interviews werden geuit maar gaandeweg drong het besef door dat ik voor hun gekomen was. Algauw blijkt dat deze vrijwilligers er niet op zitten te wachten om zelf in het zonnetje te staan. “Laat ons maar lekker op de achtergrond ons werk doen!” is hun insteek. Begrijpelijk dat wel. Deze mannen zijn USV’ers in hart en nieren. Ze vinden het vooral een vanzelfsprekendheid om er voor hun club te zijn. Een vereniging kan alleen bestaan wanneer de leden beseffen dat zij de vereniging zijn. Daar zetten zij zich voor in. Ze hoeven niet zo nodig met hun verhaal op de site.

Eerlijk gezegd begrijp ik hun helemaal maar voel me ook wat ongemakkelijk hierin. Juist dit soort mensen willen we toch juist even die aandacht geven die wij menen dat ze verdienen. Hoe lossen we dit op? Gelukkig komt uit de groep vrijwilligers het antwoord. “Kom vrijdagmorgen, dan moeten we stoelen schoonmaken en kun je mooi je vragen stellen.” Het probleem is echter dat de meesten niet met naam genoemd willen worden. Een nieuwe uitdaging wacht dus op mij.

terrasstoelen

Vrijdagochtend om half tien meld ik mij op het zonovergoten sportpark. Er staat direct een verrassing te wachten. Een flinke groep vrijwilligers staan terrasstoelen te soppen en af te spuiten. ‘Ai en ik maar denken dat met schoonmaken de kantinestoelen bedoeld werden.’ Mijn beeld van het interview dient reset te worden. Hier buiten op het terras was het te lawaaiig en onpraktisch om een opbouwend gesprek te voeren. Wel kon ik de sfeer proeven. Er wordt flink doorgewerkt en daar waar kansen zich aandienden werden gevatte opmerkingen geplaatst waar natuurlijk ook weer snedig op gereageerd moest worden. Het is duidelijk dat deze groep vrijwilligers elkaar goed kent en precies weet wat ze aan elkaar heeft. Zo worden elkaars nukken maar ook kwaliteiten gezien en geaccepteerd. Mooi is het om te zien hoe elke vrijwilliger naar eigen vermogen bijdraagt. Gezondheid is sowieso een zegen. Binnen deze leeftijdsgroep komt lichamelijk ongemak echter voor. Een ieder werkt naar zijn kunnen. Onder het mom van alle beetjes helpen.

Wanneer de laatste stoel afgespoten is en opgestapeld, ontstaat er nog even verwarring over de tafels. ‘Moeten die nu wel of niet schoon gemaakt worden?’ “Hoeft niet!” klinkt het uit de groep. “Er komen nieuwe tafels!” Deze opmerking nodigt uit om koffie te gaan drinken. De emmers worden geleegd en opgeborgen. Even later zitten we boven op het bordes aan de tafel. Tijdens de werkzaamheden werd er al even ‘gezeurd’ over het aantal kannen koffie die gezet waren. Natuurlijk moest daar nog even op terug gekomen worden. Als gevolg daarop ontstaat er discussie over wie de koffie gezet had maar toen iedereen geproefd had was dat wel duidelijk. De koffie smaakte goed dus zijn niet de oude filterzakjes van gisteren gebruikt. De groep vrijwilligers weten dan automatisch wie hier verantwoordelijk moet zijn. Hilariteit alom. De sfeer tijdens het werk verschilt niet veel met die van tijdens de koffie. Toch is het hoog tijd om het gesprek enigszins in goede banen te leiden. En dat lukt wonderwel. Het gemeenschappelijke USV verleden schept een hechte band. Hoewel niet iedereen zelf heeft gevoetbald. Een van de vrijwilligers heeft zich altijd alleen ingezet als vrijwilliger. “Was jammer!” oordelen sommigen. “Hij kon namelijk goed voetballen!”

koffietijd

Het vrijwilligerswerk schept een sociale band. Dit blijkt onder andere uit de reactie op mijn vraag hoe groot de groepen zijn voor maandag en voor vrijdag. Op maandag zijn er meestal ongeveer veertien man aanwezig. Natuurlijk schommelt dat van week tot week. Vrijdag is problematischer. Dan moeten ze het meestal doen met een man of zes. Door de aantallen gaat het gesprek al gauw over collega-vrijwilligers die door lichamelijk ongemak en of ziekte niet aanwezig zijn. Uitgebreid laten de vrijwilligers zich informeren over de gezondheidstoestand van hun maatjes. Goed is het om te horen dat vrijwilligers die niet in staat zijn om een bijdrage te leveren aan de werkzaamheden, altijd welkom zijn om gezamenlijk koffie te drinken. Mooi is om te horen dat het niet alleen maar een sociale uitnodiging is. Ze vinden dat deze vrijwilligers er altijd gewoon bijhoren.

“Waar bestaan jullie werkzaamheden uit?” wil ik nu weleens weten. “Waar niet uit?” wordt er gegniffeld. Van alle kanten worden werkzaamheden opgenoemd. Ik noteer zoveel mogelijk maar ben mij bewust van het feit dat er een paar bij ingeschoten zijn. De kantine, kleedkamers, wc’s en gangen worden schoongemaakt. Daar waar nodig wordt ontkalkt, geschrobd met de schrobmachine en gedweild. Het terras wordt schoon gemaakt evenals de paden rond de velden. Vuilnisbakken geleegd, peukjes geraapt en de trots van USV ‘de boarding’ het ‘Henk Wink’court wordt schoon gehouden. Evenals de tribune worden werkzaamheden op en rond het Henk Wink court niet wekelijks verricht. En dan heb je nog werkzaamheden die zo nu en dan gedaan moeten worden of er extra bij komen. Een wekelijks terugkomende taak is ook de verwerking van de emballage.

vloerschrobben

Enthousiast worden oude herinneringen opgehaald. Hoe anders het vroeger was. Aan de Paltheweg. Eerst de sleutel ophalen anders kon je het terrein niet op. Soms wachten op de trainer als die te laat was. Stond je daar in het donker voor het hek te koukleumen. En als het hek dan geopend was moest je in het donker op de tast naar de schakelaars om het licht aan te doen. Het gebeurde ook weleens dat men het complex verliet en vergat de lichten van de masten te doven. Met weemoed, maar niet heus, herinneren sommigen zich de leren bal met veter nog. Wanneer je die kopte of op je bovenbeen kreeg de afdrukken van de veter, wanneer je pech had, zichtbaar waren. Smakelijk wordt er gelachen om die trainer uit Zwolle die zijn hondje vaak meenam. Er werd voor de hond altijd een bakje water neergezet. Sommige spelers konden het niet laten om eens wat jenever aan het water toe te dienen. Bij het verlaten van het sportpark had de hond dan wat meer ruimte nodig om te lopen. Waggelend liep hij achter zijn baasje aan. Aan deze trainer wordt nog met plezier teruggedacht. “Een goede trainer. Wanneer we voorstonden riep hij altijd ‘trap die bal het bietenveld maar in!’”

In die tijd kon een winter nog echt een winter zijn. In verband met de vorst waren dan de leidingen afgesloten. Dat weerhield de meesten er niet van om toch te trainen. Ook gebeurde het dan dat het bier bevroren kon zijn. Aan de bovenkant van het flesje dreef dan ijs. Als je denkt dat men toen zo’n mooie kantine had dan dat we nu gewend zijn, zit je goed mis. Een keet. Gerund door Jan Huzen. De broer van Jan, Gait Huzen runde een café in Hotel de Unie. Na een paar pilsjes in de keet was het café het vervolgstation.Een pistool met traangaspatronen heeft in de keet eens voor grote commotie gezorgd. “Jonge mannen onder elkaar. Stoer doen natuurlijk. Nou dan weet je het wel!” Het kon niet uitblijven of de trekker werd overgehaald. Binnen de kortste keren stond iedereen buiten te snotteren. ‘Jan Huzen maakte zich zorgen om zijn onbeheerd achter gelaten geldkistje.’ Weet men zich nog te herinneren. Omzet kon Jan die avond wel schudden natuurlijk. De dader was echter zo sportief om zijn verantwoordelijkheid voor het verlies te nemen. Geamuseerd worden de verhalen met elkaar gedeeld. “Weet je nog dat we in die tijd van die harde ballen hadden?” Sommigen weten zich dat nog goed te herinneren. “Geld gelapt en zelf een goede wedstrijdbal gekocht. Na een paar weken kwam het bestuur er achter. Mochten we niet meer met onze eigen bal spelen. Het moest en zou een bal van USV zijn waar mee gespeeld moest worden.” Een van de vrijwilligers herinnert zich nog de commentaren van zijn schoonouders. Ze hielden precies bij wanneer ik naar USV ging en wanneer ik weer thuis kwam. Dat zinde hun totaal niet en spraken hem er steeds op aan. “Ging meestal maar via een alternatieve route!”

Als hoogtepunt hebben de meeste vrijwilligers toch de aanleg en oplevering van het nieuwe sportpark ervaren. “De zelfbouw van de kantine en de tribune! Iets waar wij als USV’ers echt trots op mogen zijn!” Het mooie was dat in het jaar van verhuizing in 1980 zowel het eerste als het tweede team kampioen werden. De prijzenkast laat zien dat er meer sportieve hoogtepunten waren. “Wanneer je vroeger aan een toernooi meedeed kreeg je alleen een beker als je het toernooi won.” Heel anders dan tegenwoordig. Een beker winnen is nu geen echte prijs meer omdat er vaak zoveel bekers worden uitgereikt. Bovendien zijn de bekers niet van zilver meer. Toen wel. Nadeel is dat die bekers gepoetst moeten worden. Naast de hoogtepunten zijn er helaas ook dieptepunten te benoemen. Het laat zich raden dat het overlijden van USV’ers littekens heeft nagelaten. Een van de aanwezigen heeft tijdens zijn teamleiderschap van jeugdteams meegemaakt dat bij drie verschillende teams die hij leidde een speler een been brak. De meeste leiders hebben dat nooit meegemaakt en hij dus drie keer.

Wij genieten van de zon en het gesprek. Het gebeurd in zo’n ontspannen sfeer dat het woord ‘interview’ niet eens op zijn plaats is. De vrijwilligers ervaren dat waarschijnlijk ook zo. Gaandeweg loopt het terras leeg. Samen met twee vrijwilligers loop ik mee naar beneden. Wij zien dat de meesten al naar huis zijn. Een enkeling is nog bezig. Ik loop naar mijn auto toe. Mijn pad wordt gekruist door een tractortje met aanhanger. Op de aanhanger liggen zaken die in de container gegooid moeten worden. Een van de vrijwilligers bestuurt de tractor. Een toonbeeld van inzet en ijver. USV is zo trots op zulke mensen. Ze verdienen een standbeeld maar functioneren liever op de achtergrond.

Oh ja, nog een oproep vanuit deze groep vrijwilligers: Heb je tijd en zin om ons op maandagochtend en/of vrijdagochtend te helpen? Kom gerust langs om te kijken of het wat voor je is. Wij hebben altijd mensen nodig want meer handen maken het werk lichter.

inschinken

Interview: Werner van der Veen

Contact met USV

Voetbalvereniging USV
Sportpark Hulsterlanden
Kon. Julianalaan 71
7711 KL Nieuwleusen

Telefoon: 0529 482 633
Email: info[at]unionsv.nl

Lid worden van USV?

Iedereen die graag in verenigingsverband wil voetballen, kan lid worden van USV. Zowel jeugd als senioren, jongens en meiden, dames en heren zijn welkom bij USV met de mooie accommodatie op sportpark Hulsterlanden.

Meer informatie en aanmelden >

Social Media en USV

Voetbalvereniging USV is ook actief op diverse sociale media. Op Facebook kun je lid worden van onze pagina om het laatste nieuws te volgen.

Volg ons op Twitter om op de hoogte te worden gehouden van wedstrijden en ander 'snel' nieuws!