• In memoriam Wim Bovenhoff (1950 – 2022)

  • Bovenhoff. Om precies te zijn met 1x een v, 2x een f en halverwege een n. In deze omgeving komt de naam vaker voor. Bij uitwedstrijden hadden de omroepers van de tegenstanders er duidelijk moeite mee. Verhaspelingen als ‘Boevenhof’, een Oost-Europese versie als ‘Bofferov’ of het wat deftiger ‘Bovenhoven’ schalden voor aanvang door de speakers. En deze sloeg de plank helemaal mis: bij USV op het middenveld… ‘Bonekamp’. Die variant ging een eigen leven leiden. Ook dankzij Wim zelf. Die zag de grap er wel van in: Bovenhoff aangenaam, maar zeg maar gewoon Bonekamp. da’s net zo makkelijk. Vanaf dat moment was het alle ballen op Bonekamp.   

    Al op 17-jarige leeftijd debuteerde Wim Bovenhoff in het eerste elftal van USV. Zijn voetbaltalent was dan ook onmiskenbaar. Technisch uiterst vaardig, en een perfect neusje voor de goal. Eind jaren ’60, begin ’70 maakte Wim meteen furore in het shirt van USV 1. Zoals tegen het een klasse hoger spelende Raalte. Hij was volstrekt ongrijpbaar in het door USV georganiseerde nederlaagtoernooi. USV won met 8-4 dankzij liefst 7 treffers van de jonge aanvaller. Zijn extra kwaliteiten bleven niet onopgemerkt. Hij kreeg uitnodigingen van vertegenwoordigende KNVB-bondsteams en clubs van hoger niveau toonden interesse. 

    USV 1 anno 1975. Wim staand vijfde van rechts.

    In de ledenvergadering van 1971 was Wim Bovenhoff onbedoeld onderwerp van een hoogoplopende discussie tussen bestuur en de aanwezige leden. Wim had een zeer eervolle uitnodiging ontvangen om als gastspeler mee te doen met vv Ommen in een speciale wedstrijd tegen de (semi)profs van eerstedivisionist HVC uit Amersfoort. Een toen aansprekende club met bekende namen. Maar het bestuur stak er een stokje voor. Met het oog op de nieuwe competitie was men bang voor een blessure van de belangrijke kracht. De leden waren het er duidelijk niet mee eens. Zij vonden dat Wim hiermee een prachtige kans was ontnomen om zich in de kijker te spelen bij een profclub. 

    Het was vooral de knie die regelmatig opspeelde en hem in die fase vaker noodgedwongen aan de kant hield. Een slepende blessure. Het was later ook de reden van een bijzonder ritueel in de kleedkamer voorafgaand aan elke wedstrijd. Want dan werd het blikken fietsreparatiedoosje onder uit de tas gevist. Met daarin ‘speciaal wrijfmateriaal’ om het kwetsbare gewricht zorgvuldig te behandelen. Zodra de R in de maand was kwam er bij Wim al gauw ook nog wat anders uit de tas: niet alleen een paar wollen wanten, maar ook… de opvallende maillot. Dat zag je maar weinig. Melige opmerkingen hierover lieten hem volledig ‘koud’. Met stramme benen kun je niet voetballen. Net zomin als met een te hard opgepompte bal. Als hij ergens een hekel aan had… De handige Robott pomp moest toen nog uitgevonden worden. Met dit apparaat worden nu alle ballen heel eenvoudig op precies dezelfde en gewenste druk gebracht. Nee, Wim was nog overgeleverd aan de willekeur van de dienstdoende materiaalman. De kennismaking met zo’n veldkei kon zijn opgeruimde humeur op slag veranderen in grote ergernis. Probeerde hij er stiekem met een stokje nog wat lucht uit te laten lopen. Of trapte het afgekeurde exemplaar hoog over de hekken in de hoop dat de reservebal een wat minder opgeblazen gevoel had. Door zijn all-round voetbalkwaliteiten kon Wim op vrijwel elke positie uit de voeten. Zo werd de aanvaller uit de beginjaren, later een gewaardeerde middenvelder. En ook als centrumverdediger stond hij moeiteloos zijn mannetje. Fair en alles op techniek en inzicht. Hij speelde tot zijn 35e wedstrijden in de hoofdmacht en tot ver in de vijftig nog bij de veteranen. Een lange en rijke sportieve carrière. 

     

    Januari 2005: Wim wordt benoemd tot Lid van Verdienste en krijgt de bijbehorende speld van toenmalig voorzitter Peter Meijerink.

    In januari 2005 werd Wim, tijdens de bijzondere ledenvergadering ter gelegenheid van het 75-jarig bestaan van de club, benoemd tot lid van verdienste van USV. De opsomming van toen: mede-oprichter van het clubblad, jeugdleider, keeperstrainer, jarenlang leider van het tweede elftal (waarmee hij in 1992 na 2 zinderende beslissingsduels tegen sv Dalfsen kampioen werd), trainde lange tijd op donderdagavond de overige senioren en stond de penningmeester terzijde met raad en daad bij uiteenlopende administratieve en financiële zaken. Iets wat hij tot voor kort nog steeds deed.  

    2021: Wim 60 jaar lid van USV

    Zaterdag 18 juni 2022: Juni, toernooimaand bij USV. Met ook alweer voor de 16e keer het Accountancytoernooi op sportpark Hulsterlanden. Een toernooi voor bedrijven afkomstig uit de financiële dienstverlening. Wim was er vanaf de start bij betrokken. Als medewerker van Ernst & Young, tegenwoordig EY. Eerst als speler, later als coach. Hij was een aanjager en ambassadeur van dit toernooi. Elke editie prominent van de partij. Zoals we hem kennen met aanstekelijke humor, gevatte opmerkingen en oog voor de vrijwilligers van USV, die dit toernooi mede mogelijk maakten. Dit keer niet. Wim zat die middag aan een houten tafel onder het balkon. Het was warm, maar de kraag van zijn jas stond hoog op. We pakten een kruk en schoven aan. Onopgemerkt, zo leek het. Wim nam een slokje van een futloos bekertje bier, prikte in een salade van de barbecue. Was stil, diep in gedachten verzonken. Turend in het niets. Ver weg van hier.

    Dinsdagmorgen kregen we het droevige bericht van zijn overlijden. Wim werd 72 jaar.         

    We wensen Henny, kinderen, kleinkinderen, familie en vrienden heel veel sterkte met dit grote verlies.  

    (door Ben Schuurman)

    USV ontving een kaart van de familie

    Zaterdag 10 september tussen 16.00 en 17.30 uur is er gelegenheid om afscheid te nemen van Wim en de familie te condoleren. In Uitvaartcentrum Nieuwleusen aan de Ds. Smitslaan 14. Maandag 12 september vind de uitvaart van Wim plaats in besloten kring.