• In memoriam Gerrit-Jan Pouwels ( 1954 - 2021 )

  • Als je het over een aanvalstrio hebt! Aan de ene kalklijn Jan Boschman met zijn fluwelen linker. Voorop powerspits Popko Schuitema. Op rechts ‘het slangenmens’. Schriel postuur. De halflange haardos dansend op de schouders. Rap en vaardig. Buitenom, binnendoor. Zijn trukendoos was tot de rand gevuld. Gerrit-Jan Pouwels kon een linksback helemaal koekoek spelen. Maar ook: dat wist je van tevoren nooit zeker met hem. Want het kon maar zo zijn, dat de misschien wel beste rechtsbuiten ooit van USV zo’n dag had dat hij liever een tikkeltje lui dan moe was. Een trainingsbeest was hij zeker niet. Puffend en zuchtend vlak voor de bezemwagen, waren duurloopjes niet aan hem besteed. Trainers wisten het ook niet altijd met hem. Stond hij er soms naast. Echt koud of warm leek Gerrit-Jan daar niet van te worden. Echt boos ook niet. Dat zat helemaal niet in zijn aard. En waar teamgenoten nog baalden als een stekker van een nederlaag, stond Gerrit-Jan alweer vrolijk neuriënd en mompelend onder de douche. 

    Gerrit-Jan, een paar jaartjes ouder dan wij. Terwijl wij nog op onze Kreidlers en Zündapps door het dorp tuften, had Gerrit-Jan een VW Kever. We stapten graag in. Bijvoorbeeld naar bar De Sluus, richting Balkbrug. Place to be. Stamp- en stampvol. Op zondagmiddag moest je er om twee uur zijn. Op zaterdagavond om acht uur. Anders kwam je er niet meer in. Wilden we er helemaal een bonte avond van maken, gingen we tegen elf uur ook nog naar de ‘nachtfilm’. Gerrit-Jan sputterde standaard tegen. Geen sprake van, je denkt toch niet dat ik nu nog helemaal naar Zwolle rij? Een half uur later zaten we met z’n allen in bioscoop De Kroon. Ok, ok, ik ga wel weer mee, jullie je zin. Want hij was de goedheid zelf. Deed nooit moeilijk. Na ons ‘nachtbraken’ werd ik door Kever met chauffeur Gerrit-Jan keurig achter op De Meele afgeleverd. 

    Gerrit-Jan woonde met zijn ouders aan de Van der Grondenstraat. De kerkgangers die op zondagmorgen op de fiets of lopend op weg waren naar de Maranatha werden voor de psalmen opgewarmd met nummers van Deep Purple. Met de volumeknop op standje maximaal knalden Smoke on the water, Black Night en zijn favoriete Lazy uit het slaapkamerraam van Gerrit-Jan. Rock and roll, heavy metal, het genre muziek waar hij fan van was en bleef. 

    Kampen, mei 1976. Uit het clubblad van die maand: Het was deze laatste speeldag van het seizoen alles of niets voor USV. Degradatie uit de 4e klasse dreigde. Anders dan recent tegen Kon. UD en Holten bleek USV in en tegen directe concurrent Kampen plotseling wel geïnspireerd. Dankzij een keiharde uithaal van de ongrijpbare Gerrit-Jan Pouwels kwam USV op 0-1. Na de 0-2 van Piet Wildvank deed Kampen wat terug. Maar halverwege de tweede helft was Gerrit-Jan Pouwels de verdedigers weer te snel af en knalde Kampen naar de onderafdeling en USV in veiligheid. Groot feest bij café De Unie. 

    Hattem, de onvergetelijke lenteavond van 3 mei 1980. Gerrit-Jan had het op zijn heupen. In minuut 67 van de beslissingswedstrijd om de titel in de 4e klasse was daar zijn ’finest moment’. Was er als de kippen bij toen het ervaren centrum van KHC in de fout ging en tikte de 2-0 tegen het net. Dit tot grote euforie van de massaal toegestroomde USV-aanhang. Kampioen! Groot feest bij café De Unie. 

    Nauwelijks twee, drie, seizoenen later verdween Gerrit-Jan geruisloos in de luwte van de lagere teams. Waar hij nog diverse keren de kampioensbloemen in ontvangst mocht nemen. Toen zijn gewrichten steeds vaker protesteerden was hij nog vele jaren grensrechter bij zijn team. Ach ja vooruit, als jullie dat graag willen vlag ik nog wel een jaartje door. Gerrit-Jan deed niet zo moeilijk. Het voetbal stond toen al mijlenver in de schaduw van zijn echte grote passie: vissen. Hij kende elk stekkie in de regio op zijn duimpje. Toen hij een paar jaar geleden vervroegd kon stoppen met werken, werd de hengel nog vaker uitgegooid. En zat Gerrit-Jan meerdere dagen per week in alle vroegte aan de waterkant. Zo ook afgelopen zaterdag. 

    We zaten ’s middags aan een tafeltje bij USV toen het onheilsbericht doorkwam dat Gerrit-Jan was overleden. Onwel geworden tijdens het vissen. Zijn grote passie. Het gezegde ‘gestorven in het harnas‘ was zelden toepasselijker. Bizar. Zwijgend staarden we naar de schuifwand in het clubgebouw. Naar de elftalfoto met Gerrit-Jan, gehurkt op de voorste rij. En drong het langzaam door dat de misschien wel beste rechtsbuiten ooit van USV niet meer is. Gerrit-Jan werd 67 jaar. 

    We wensen Ans, kinderen, kleinkinderen, familie en vrienden heel veel sterkte met dit grote verlies.

    (door Ben Schuurman)

    Schriftelijke condoleance

    Op zijn treffende overlijdenskaart zien we Gerrit-Jan een brasempje aan de haak slaan en lezen we de top 10 regels voor vissers. Vrijdag 10 december wordt in besloten kring afscheid genomen van Gerrit-Jan. De familie stelt een schriftelijke condoleance op prijs. Het adres is Kalmoes 14, 7711 NX Nieuwleusen. 

     

    Gerrit-Jan zet USV op 2-0 in de kampioenswedstrijd tegen KHC (1980). 

     

    In januari 2017 kreeg Gerrit-Jan de speld en bloemen voor het 50-jarig lidmaatschap van USV.