item, $params); ?>

Michiel Smudde: Franchisepartner managementadviesbureau Thexton Armstrong en betrokken bij de Alfred Hoeve.

1718 Michiel de voorzitter
“Wie is die man?” vroeg ik mijn zoon Steven een paar jaar geleden wijzend naar een man die de vlag hanteerde tijdens een voetbalwedstrijd van de ‘D jeugd’. “Dat is Michiel Smudde, de vader van Wouter en medeleider van mijn team!” Dat was mijn eerste kennismaking met Michiel. Toen nog een onbekend persoon voor mij. Anno 2018 kan ik niet meer om Michiel heen nu hij sinds een paar maanden de voorzittershamer heeft overgenomen van Peter Meijerink. Zaterdag 6 januari sprak Michiel in een volgepakte kantine tijdens de Nieuwjaarsborrel de leden toe. Nog wat onwennig maar enthousiast strooide Michiel met louter mooie berichten. “Het gaat goed met USV!” liet Michiel ons toen weten. 
Het nieuwe voorzitterschap in combinatie met zijn sponsoractiviteiten nodigt uit om Michiel te vragen in de spotlights te treden. Michiel is zowat 18 jaar getrouwd met Ingrid Eshuis. Hij kent Ingrid al vanaf haar dertiende verjaardag. Michiel was bevriend met Ingrid haar broer. “En zo is het gekomen. Eerst diverse keren gescharreld en verkering. Maar dat ging dan ook weer over. Totdat ik ongeveer een jaar of tweeëntwintig was. Toen werd het serieus.” Wouter en Babet completeren het gezin. Wouter voetbalt bij de C1 van USV en Babet is compleet gevallen voor de paardensport. Ze berijdt een eigen pony en doordat ze nu op de Alfred Hoeve wonen is het dier altijd binnen bereik voor Babet. Maar over de Alfred Hoeve later meer.

“Best wel moeilijk om nu als voorzitter in te stappen?” houd ik Michiel voor als ik bij hem aan de keukentafel heb plaats genomen. “Na zo’n succesvolle periode op velerlei gebied en dan ook nog de zeer gewaardeerde voorzitter Peter Meijerink opvolgen….best moeilijk!” Michiel haalt zijn schouders op. “Een uitdaging noem ik dat en bovendien hoef ik het niet alleen te doen. Kijk naar al die vrijwilligers die actief zijn binnen de vereniging. Voeg daar de steun van al die sponsoren aan toe….Echt heel bijzonder vind ik dat... Volgens mij de basis voor de groei die wij als club doormaken. Deze inzet werpt zijn vruchten af.” Michiel vertelt dat hij graag als voorzitter voor het ‘samen’ gevoel wil gaan. Niet een bestuur dat zijn eigen weg volgt maar een bestuur dat de wensen van de leden vertegenwoordigt. Een bestuur dat de individuele functies binnen de vereniging waardeert. Het maakt niet uit welke functie dat is zolang het ten goede komt van de saamhorigheid. Juist dat samen doen zorgt voor binding met elkaar en vormt USV. Wanneer het samen gevoel stagneert hapert het functioneren van dat proces. Ontstaat er onvrede, vormen er zich eilandjes binnen de club. 

Opleiding maar vooral levenservaring heeft Michiel in diverse bedrijven en verschillende functies opgedaan. Zo is Michiel begonnen als vertegenwoordiger bij Josto BV. “Jong en onervaren werd ik op pad gestuurd met mijn eerste opdrachten. Een bakkerij in Edam moest opnieuw ingericht worden. Ik liet de klant de mogelijkheden zien. De klant was enthousiast en vroeg wat het zou gaan kosten. Ik op een kladje een berekening maken en hield hem de prijs voor. ‘Akkoord’ zei de beste man. Voor dat ik het mij goed realiseerde stond ik bij de auto met mijn eerste binnen gehaalde order op zak. Doordat het berekenen wat langer tijd vroeg dan gepland was, belde ik het kantoor op met de vraag of ik nog wel naar mijn tweede klant kon gaan. De afgesproken tijd was inmiddels ruim overschreden. Op het kantoor wisten ze niet wat ze hoorden. Normaal gaf de klant zijn wensen te kennen waarna vanuit het hoofdkantoor een offerte werd gemaakt. En ik als nieuwkomer met alleen kennis van de interne opleiding op zak vertelde dat de verkoop al rond was.” Michiel moet er nog om lachen. “Wij bellen de tweede klant wel. Kom jij maar naar het kantoor toe.” kreeg Michiel te horen. Daarna heeft Michiel zo’n zeven jaar als rayonmanager gewerkt bij Levens Cooking & Baking Systems. Deze periode is ruim anderhalf jaar onderbroken omdat hij als zelfstandig ondernemer aan de slag ging bij Promodruk Labeling bv. De labeling wereld is bekend terrein voor Michiel. Zijn vrouw Ingrid komt uit een nest van ondernemers in deze branche. Niet vreemd dus dat Michiel ook binnen de familiebedrijven ervaringen heeft opgedaan. Bij o.a. Eshuis BV en Omnilabel BV heeft Michiel managementfuncties vervuld. In 2016 was er sprake van verkoop van Omnilabel BV. Om het proces positief te beïnvloeden besloot Michiel om in dienst te treden bij de aspirant koper. Algauw kwam hij achter de doelstellingen en de zakelijke visie van dit bedrijf. Reden voor Michiel om de verkoop af te kappen. “De werknemers hadden zich ingezet om Omnilabel bv dat bedrijf te laten worden wat het nu is.” Omnilabel voortzetten onder een grote groep zou te grote veranderingen met zich meebrengen en dat wilde Michiel het personeel niet aandoen.

Na ruim achttien jaar ervaring op te hebben gedaan binnen de familiebedrijven, was het voor Michiel tijd voor een nieuwe uitdaging. Die vond hij in de rol van MKB-adviseur (Midden en Kleinbedrijf) bij Thexton Armstrong. Om als zelfstandig adviseur goed te kunnen functioneren heeft hij naast de nodige ervaring, ook een goede methodiek en een professionele organisatie nodig. De methodiek en organisatie vond Michiel bij Thexton Armstrong.”Wist je dat er bij veel ondernemingen ongemerkt veel geld wegvloeit? Ook verliezen ondernemers vaak hun persoonlijke doelstellingen uit het oog.” Michiel noemt enkele voorbeelden: “Enthousiast begint iemand voor zichzelf. Het succes lacht hem toe en voor hij het weet is hij met allerlei andere zaken bezig dan waar hij eigenlijk voor gekozen had. Personeelsaangelegenheden, klantenwerven, marketing, administratie etc. Ook kost het geld omdat door gebrek aan kennis en inzicht de organisatie niet goed wordt ingericht. Zakelijke en persoonlijke doelstellingen lijden hieronder. Naast dat er onnodig geld weg stroomt maakt de zelfstandig ondernemer ook vaak 80 werkuren per week.” Volgens Michiel is een van de grootste valkuilen dat mensen zich gaan vereenzelvigen met de zaak. “De grote kunst is om de onderneming ook los te kunnen zien van jezelf. Wanneer je als ondernemer de balans kwijt raakt tussen je strategische taken en je operationele taken dreigt de ondernemer op een eiland te komen. Een gevoel van eenzaamheid is dan vaak het gevolg.” 

Michiel is heel enthousiast over de door hem gebruikte methode. “De methode leert ondernemers dat ze vast zitten in denkpatronen.” stelt Michiel. Deze opmerking raakt me en we dwalen even af om ervaringen te delen. Het herkennen dat je niet bent wat je denkt is een belangrijke ontdekking in iemands leven. Het onbewust je vereenzelvigen met gedachtes kan voor veel problemen zorgen. “Ondernemers zetten zich dan zelf klem en kunnen niet meer vrij naar hun bedrijf kijken omdat ze zich er mee vereenzelvigd hebben. Ze zitten er in, in plaats van dat ze er tegenaan kijken.” Met deze opmerking pakken we de draad van het onderwerp weer op. “De aanpak geeft de ondernemer ook in korte tijd inzicht waar geld onnodig het bedrijf verlaat. Elk onderdeel van het bedrijf komt daarbij aan bod. Vervolgens wordt samen met de ondernemer een praktisch verbeterplan opgesteld.” Ondanks dat het succes van de methodiek al snel zichtbaar is, wordt er vaak ondersteuning verlangd en verleend op langere termijn.
Michiel houdt kantoor aan huis. Of moet ik zeggen op de Alfred Hoeve? De familie Smudde heeft onlangs hun huis aan het Westerveen in Nieuwleusen ingeruild voor de Alfred Hoeve in Oudleusen. “Het kan raar lopen in het leven!” Michiels gezicht begint te stralen. “Dit is eigenlijk als een geintje begonnen.” Michiel kijkt mij aan en kan aan mijn verbaasde gezicht waarschijnlijk zien dat ik alles over deze grap wilde horen. “Wij zaten anderhalf jaar geleden te borrelen met Ellen en Robert van den Berg. Vrienden van ons. Paarden staan voor hun centraal. Voor Ingrid was het een hobby terwijl Ellen en Robert er ook hun beroep van hebben gemaakt. De Alfred Hoeve stond al een tijdje te koop en de borrel prikkelde onze fantasie. We zagen steeds meer mogelijkheden om een hippisch bedrijf te beginnen. Paarden en ruiters te trainen. Iets wat Ellen en Robert ook al deden. Ze trainen zelfs paarden voor Prinsjesdag.” Michiels ogen schitteren wanneer hij terugdenkt aan de gesprekken. “Voor Ingrid zou het een fantastische carrièremove zijn. Weg uit de drukke zakenwereld en lekker de hele dag met paarden omgaan. Minder stress wat de gezondheid van Ingrid ten goede zou komen.”
1718 bigpaarden
De fantasie ging zo sterk prikkelen dat Michiel besloot om eens bij de eigenaar langs te gaan. Helaas lag de vraagprijs boven het budget. Een jaar later en na diverse bezoekjes zijn beide partijen toch tot overeenstemming gekomen. Ellen en Robert vonden het huis te groot om er zelf te gaan wonen met hun gezin. Dus mocht de familie Smudde hun boeltje verzamelen en verhuizen van Nieuwleusen naar Oudleusen. De Alfred Hoeve was verwaarloosd. Onkruid rond het perceel stond een meter hoog en moest verwijderd worden, stallen gesausd worden, houtwerk vervangen worden, “en zo kan ik nog wel even doorgaan. Wil je een rondleiding?” Natuurlijk sla ik dat niet af. Wanneer ik het huis uitga wordt mijn blik direct getrokken door twee paarden die vanuit de stal met hun hoofden naar buiten steken en nieuwsgierig ons aankijken. Michiel loopt door maar ik blijf even staan. “Voor jou is dit misschien al gewoon maar ik vind het zo’n prachtig gezicht!” Michiel knikt. “Gewoon wordt het nooit. Ik geniet daar ook nog elke dag van!” Michiel wijst naar een van de paarden. “Met Prinsjesdag was dit paard ook actief in Den Haag. Robert heeft een ruime ervaring in het trainen van paarden in stresssituaties.”
1718 alfred hoeve
Michiel laat met enige trots zien wat er al opgeknapt is aan de percelen. “Als het enigszins kan doe ik het zelf. Zelf doen vormt een mooie balans met mijn zittende werk.” Zo maakt Michiel mij deelgenoot van hun plannen en wensen. De asbestdaken die vervangen moeten worden, het verhogen van een deel van de stallen, zand in de buitenbak en bij de loopmolen. Het woonhuis verdient ook nog gedeeltelijk een nieuwe rietenkap. In de stallen komen we Ingrid en Ellen tegen. Beide vrouwen zijn druk bezig paarden naar buiten te brengen. Wanneer we weer richting het huis lopen horen we ze nog praten. Natuurlijk kunnen wij het niet laten om gekscherend, onze verwondering uit te spreken over de praatvaardigheid van vrouwen. Groter is echter de bewondering voor hun omgang met de dieren. “Paarden zijn zo sterk.” laat Michiel mij weten. “Om met paarden om te kunnen gaan zal je geestelijk overwicht moeten hebben op paarden. Fysiek leg je het altijd af!”

Wanneer we weer plaats hebben genomen aan de keukentafel vraag ik Michiel naar zijn sponsoractiviteiten. Michiel heeft twee borden staan. Een van de Alfred Hoeve en een bord van Thexton Armstrong. Zijn doelstelling met de borden is tweeledig. Het is een mooie manier om USV te ondersteunen en het is promotie voor de bedrijven. In eerdere gesprekken kreeg ik vaak te horen dat de meerwaarde van sponoren voor een bedrijf slecht te meten is. Daar is Michiel het niet helemaal mee eens. Bedrijfsmatig is hij ervan overtuigd dat alles binnen een organisatie meetbaar moet zijn. Natuurlijk kan sponsoren alleen een sociaal doel zijn. “Maar neem bijvoorbeeld een rijschoolhouder. Rond het veld staan geen borden van collega’s. Als ik dan rijschoolhouder zou zijn wil ik daar een bord hebben. Een deel van de leden van USV is toch je doelgroep. Je betaalt een 125 euro voor een bord en wanneer dat minimaal een aanmelding per jaar oplevert zijn de kosten algauw terugverdiend. De toename van klanten is makkelijk te controleren. Tijdens de les kun je er naar vragen en bij een grotere toename kan het ook uit de cijfers blijken.”

Michiel sport zelf ook nog. Regelmatig is hij in de sportschool te vinden. Zelf heeft hij tot en met de D junioren gevoetbald bij onze sportvrienden van SVD. Michiel is van jongs af aan al supporter van PEC Zwolle. Een liefde die ik samen met Michiel deel. Bizar vindt Michiel de ongekende resultaten van de afgelopen jaren. “Onvoorstelbaar als je ziet waar ze vandaan komen!” Toch is zijn mooiste sportervaring niet de bekerwinst van PEC Zwolle. “Komt misschien doordat ik dat jaar niet mee was naar Rotterdam. Een dergelijk beleving in een stadion is toch anders. Het daaropvolgende jaar ben ik wel mee geweest naar de wedstrijd in de Kuip. Helaas was het resultaat toen minder. Nee, mijn mooiste ervaring is een kwartfinale wedstrijd geweest in het Nou Camp stadion tussen Barca en Lyon. Ingrid en ik zaten op de vierde rij van onderen en wij konden de spelers als het ware aanraken. Moet je voorstellen spelers als Messi Eto’o, Ronaldinho, Thierry Henri en honderdduizend uitzinnige mensen!” Michiel geniet er nog zichtbaar van nu de herinneringen weer opgehaald worden.

De toekomstplannen zijn voor Michiel duidelijk. Als voorzitter van USV heeft hij die voor zover al bekend verwoord. De plannen van USV zijn ook Michiels plannen. Uitvoering geven aan deze plannen is waar het bestuur voor staat. En natuurlijk zal het bestuur zelf ook met plannen blijven komen. Privé is het wat minder duidelijk. De ontwikkelingen zijn het afgelopen jaar zo snel gegaan dat er nu sprake is van even laten gebeuren. Zien hoe zich de bezigheden op de Alfred Hoeve zich verder ontwikkelen. “Er valt nog genoeg te doen en we zien nu al dat de belangstelling voor stalling, training etc. groeit.”
Het hoeft geen betoog om vast te stellen dat Michiel zich in de USV cultuur heeft vast gebeten. Sponsorcommissie, leider van jeugdteams en nu ook het voorzitterschap bewijzen het blauw/witte hart. Toeval dat deze kleuren zowel in Zwolle als in Nieuwleusen zijn voorkeur hebben? Ik ben hem dat vergeten te vragen. Kom je Michiel tegen….Vraag hem er dan gerust naar.

Interview Werner van der Veen.