item, $params); ?>

USV van 15 januari 1930

USV, opgericht 15 januari 1930, onder de volledige naam Union Sport Vereniging, is de oudste voetbalvereniging in Nieuwleusen en de gemeente Dalfsen. 

De aanloop
Uit overlevering zijn nog een aantal gegevens bekend van de jaren voor de oprichting van de vereniging. Voordat USV werd opgericht waren er vanaf 1920 al voetbalclubs in en om Den Hulst (nu Nieuwleusen- Noord) actief. Zo was er onder andere VIOS, een club met twee elftallen, die in Den Hulst aan de rand van het Van Dedemsbos over een prachtig gelegen terrein beschikte. Wedstrijden tegen DVS, Dedemsvaart. Voorwaarts Balkbrug, Spoolde en DOS uit Zwolle trokken toen al veel kijkers. Namen als Timmerman, Grotenhuis, Van Spijk, Pasveer, Thorie, Klosse waren pioniers van de plaatselijke voetbalsport. In die tijd was het niet gemakkelijk om aan een speelveld te komen. Toen het landgoed van Van Dedem bij stukjes en beetjes werd verkocht, ging het ook het speelveld over in andere handen en was het met het voetballen gedaan. De jongens van Den Hulst zaten echter niet stil en voordat VIOS de laatste adem uitblies, kondigde OVC (Ommerdijker Voetbal Club) zich aan. Hoofdzakelijk bestaande uit spelers die naar hun oordeel bij VIOS uit het buurtschap Den Hulst niet aan hun trekken kwamen. De club speelde op een terrein van H.J. van Duren aan het Zandspeur. Bekende namen waren onder meer de gebroeders Masselink, J. Krul, Toersen, Hein Jansen, Frans Kapinga, Bertus van de Berg en Hoogenkamp. Maar ook OVC raakte het veld kwijt. Met dank aan enkele leden die het nodig vonden een vuurtje te stoken op het veld, waarna de eigenaar de voetballers de deur wees.

 

Het begin
Na VIOS en OVC ontstonden van 1925 tot 1930 in de omgeving van het station, De Maat en Den Hulst nieuwe groeperingen van voetballers. Met namen als Klein Maar Dapper en DES (De Maat). In het seizoen 1923/1924 was een groepering met de naam Den Hulst van plan zich aan te melden bij de Noord Centrale Voetbal Bond (NCVB), maar trok zich toch weer terug. Het uiteenvallen van VIOS en OVC leidde uiteindelijk tot de geboorte van de Union Sport Vereniging. Daar men niet de beschikking had over een door de bond goedgekeurd terrein, kon USV niet in competitieverband spelen. Dit in tegenstelling tot Balkbrug. De buurtgenoot trok dan ook een aantal spelers naar zich toe zoals Jo Meyer, Kees Stolte, Andries Mijnheer en Gerard Südholter. Tijdens de oprichtingsperiode van USV werd een poging gedaan om de in Den Hulst woonachtige spelers weer los te weken van Balkbrug. Maar het bestuur van Balkbrug stelde zich keihard op. Deze transfer kwam een jaar later alsnog tot stand, nadat het USV-bestuur voorstelde om een beker in ruil te geven voor de Balkbrugse medewerking. Intussen waren andere voetballers zoals Jan Groen, Jan van Duren, Willy, Klaas en Jan Katoele wel in Den Hulst gebleven en zetten stug door. Ze gingen van het ene terrein naar het andere. Nadat men eerst op een stuk heideveld op De Punt had gespeeld, was er een verhuizing naar de Evenboersweg. Daar lag een stuk land van ‘Dikke Gait’ Massier, schuin achter de Union fietsenfabriek. Volgens de overlevering laat de naam Union Sport Vereniging zich hierdoor verklaren. Na een nieuwe tussenstop aan  Brug 5, kreeg men in 1930 dan de beschikking over een terrein aan de Ommerdijk (nu de Burgemeester Backxlaan). Waardoor de blauw-witten van USV in 1930 toestemming kregen om deel te nemen aan de competitie in de eerste klasse van de Nederlandse Centrale Voetbal Bond.  Dat was de laagste afdeling waarin een standaardelftal kon uitkomen. De eerste competitiewedstrijd tegen Dedemsvaart werd met 6-2 gewonnen. Om illegale kijkers te weren werden op de wedstrijddag stroken jute langs de Ommerdijk geplaatst. Deze preventieve maatregel resulteerde in het seizoen 1930-1931 in een netto entreeopbrengst van 134,09 gulden. Enige jaren later was er de verhuizing naar het sportterrein achter de openbare lagere school C in Den Hulst (aan de huidige Den Hulst). Dit te kleine veld, het bestuur moest ieder jaar toestemming aan de KNVB vragen om op dit veld te mogen spelen, was omringd door een sloot. Wanneer de wedstrijdbal in de sloot belandde werd met behulp van een speciaal voor dit doel vervaardigde ballenschepper ‘het leren monster’ op het droge geholpen. De omstandigheden waren primitief. Met een teil koud water werden na afloop de zweetdruppels gewist. Toch bleef deze locatie tot 1957 de thuisbasis van USV. 

 

Eerste titel, maar geen promotie
In het seizoen 1932-1933 werd het eerste kampioenschap behaald. Tot promotie leidde dit heugelijke feit niet. In de hiervoor noodzakelijke beslissingswedstrijd werd een nederlaag geleden tegen Zwolse Boys 2. In 1934 bedroeg de contributie zestig cent per maand, werklozen kregen een reductie van veertig cent. In dit jaar deed tevens de reclame haar intrede op het nieuwe veld van USV achter de openbare lagere school C.  De eerste reclameborden werden in die dagen per vierkante meter verhuurd. Voor de huur van een van een vierkante meter aan de bovenkant van een bord betaalden belangstellenden twee gulden per jaar, voor een vierkante meter aan de onderkant werd door de vereniging 1,50 gulden per jaar gevraagd. Bij voortzetting van de reclame kregen de adverteerders het jaar daarop vijftig procent reductie.

 

USV-avond
Tot op de dag van vandaag is de USV-avond een begrip. De vereniging viert elk jaar op 15 januari of op de eerste zaterdag daarna op feestelijke wijze de verjaardag. Zo werd ook in 1935 het eerste jubileum van USV gevierd. Onder leiding van dokter Van Ravenswaay, de vroegere promotor van de voetbalsport in Nieuwleusen, brachten de leden de belangrijkste gebeurtenissen van de eerste vijf jaren door middel van een revue op de planken. De leden hadden op deze avond vrij entree, de donateurs betaalden zevenentwintig-en-een-halve cent voor de toegang van twee personen. De meest recente revue werd gehouden in 2005 ter gelegenheid van het 75-jarig bestaan.

 

Bijna failliet
In de maand juni van het jubileumjaar 1935 werd het eerste scorebord op het veld achter de openbare lagere school C geïnstalleerd, nadat eerst in maart het scorebord was afgekeurd omdat de cijfers te klein waren. In 1938 behoorde het bestaan van USV bijna tot het verleden. Met slechts dertien actieve leden en een negatief kassaldo van honderdzestig gulden zat de vereniging volop in de problemen. Een in alle haast georganiseerde kermis redde USV van het faillissement. De kermisactiviteiten leverden, na afbetaling van de schulden, een batig saldo van zestig gulden op. 

 

Balkbrugse bloemen bonje 
In 1957 nam USV met het kampioenschap van het eerste team afscheid van het vertrouwde veld achter de school. Op de kampioensreceptie bereikten de inmiddels vermaard geworden strubbelingen met streekgenoot Balbrug een hoogtepunt in het bloemenincident. De voorzitter van Balkbrug memoreerde op de receptie, dat USV in de competitie van Balkbrug gewonnen had met behulp van de scheidrechter. Enkele spelers van USV ‘pikten’de uitlating van de Balkbrugse voorzitter niet. Zij besloten de door Balkbrug ter gelegenheid van het kampioenschap geschonken bloemen terug te sturen. Het bloemenincident bereikte een climax toen Balkbrug op haar beurt de bloemen weer bij USV retourneerde. USV zat weer volop in de ‘Balkbrugnarigheid’. Wie de waarschijnlijke verwelkte bloemen uiteindelijk heeft gehouden is niet bekend. Ondanks de titel kwam USV geen stapje hogerop. In twee promotieduels was Blokzijl te sterk. 

 

Naar de Paltheweg
In 1958 nam USV het nieuwe veld aan de Paltheweg in gebruik. In dit buitengebied werden de kerkgangers niet gestoord. Vijf jaar later werd na het behalen van het kampioenschap in de tweede klasse in en tegen Kuinre wel een hogere klasse bereikt. Burgemeester Mulder maakte veel indruk door de kampioenen toe te spreken. Overigens kreeg dit optreden later op het gemeentehuis nog een venijnig staartje omdat lang niet alle raadsleden dit zondagse uitstapje van de burgervader konden waarderen. Tijdens deze feestavond kwam een spontane inzamelingsactie op gang voor nieuwe uniformen voor de bevriende fanfare van Crescendo. Een jaar later moest USV al weer een stapje terug doen na een nederlaag tegen Kampen in een degradatiewedstrijd op het neutrale veld van Wacker. In 1974 bereikte USV via een versterkte promotie voor het eerst de grote KNVB. De voorbode van sportieve hoogtijdagen. De landelijk gelegen locatie aan de Paltheweg werkte als een magneet op het publiek. De auto’s stonden in lange rijen geparkeerd van de Smeule tot het Molenpad. Zo kwamen in het seizoen 1978/1979 meer dan 1.000 toeschouwers af op de wedstrijd tegen Holten met als inzet de bovenste plaats in de vierde klasse. Naast het veld aan de Paltheweg kreeg de vereniging in 1968 ook de beschikking over een veld op het sportcomplex achter het zwembad van Nieuwleusen terwijl ook nog een tijdje gevoetbald werd op een terrein waar nu het Noorderpark ligt.  

 

Succesjaren
In 1980 volgden de hoogtepunten elkaar in hoog tempo op. Alle stukjes van de succespuzzel vielen zomaar in elkaar. De viering van het vijftigjarig jubileum werd opgeluisterd met de opening van een nieuw sportcomplex aan de Julianalaan. Het toenmalige bestuur stak gedurfd zijn nek uit met de bouw van een zeker voor die tijd opzienbarend clubgebouw. De kosten van 650.000 gulden waren aanleiding voor menig slapeloze nacht van de verantwoordelijken. Nadat een parachutist met een welgemikte sprong de sleutel op de middenstip had bezorgd, werd in april  de opening verricht door Gait en Minie Huzen van Hotel De Unie. Tot dan het officieuze thuishonk van de vereniging. De voetballers zorgden vervolgens voor de zoete slagroom op de taart. Na het tweede elftal werd ook het eerste elftal kampioen in een zenuwslopende apotheose van het seizoen. Een beslissingswedstrijd in Hattem tegen KHC werd met 2-1 gewonnen, waarna USV mocht acteren in de derde klasse van de KNVB. Drie seizoenen lang wist de ploeg zich op dit hoogste niveau ooit te handhaven. Om daarna geleidelijk weer af te zakken.

 

Heen en weer
De club pendelde in de jaren die volgden vooral tussen vierde en vijfde klasse (de vroegere 1e klasse onderafdeling). In april 2001 werd het kampioenschap behaald in de vijfde klasse na een hectische slotwedstrijd in Zwolle tegen het niet lang daarna opgeheven sc Hanze. Het hernieuwde verblijf in de vierde klasse was helaas van korte duur waarna twee degradaties op rij USV terugwierpen naar de zesde en laagste klasse in het zondagvoetbal van het district Oost van de KNVB. In het seizoen 2006/2007 werd op de laatste speeldag de weg naar boven weer ingeslagen. USV werd kampioen na een lange nek-aan-nek-race met V&L uit het Gelderse buurtschap De Vecht. Er werd een verzoek ingediend om uit te komen in een Twents getinte klasse, inclusief twee streekduels tegen oude bekenden Dedemsvaart en OVC ’21 uit Ommen. Dat beviel prima, maar toen een jaar later onder meer door de degradatie van Dalfsen en de promotie van Vilsteren een zeer regionale vijfde klasse ontstond, wilde USV uiteraard niet ontbreken. Het werd een bizar seizoen. De eerste zeven duels bleef USV puntloos, pas op de voorlaatste speeldag was USV veilig. Door de geslaagde inhaalrace wist USV meteen beslag te leggen op de derde periode. In die barrage zorgde USV voor een enorme stunt door de favorieten Dalfsen en Activia af te troeven. Dit betekende promotie naar de vierde klasse terwijl de ploeg nog geen maand geleden met één been in de zesde klasse stond. Gezien de goede eerdere ervaringen vroeg USV aan de KNVB om een indeling in de Twente vierde klasse B. Dit verzoek werd gehonoreerd, zodat USV voor het eerst in bijna tachtig jaar voetbalde tegen clubs als De Tukkers, Almelo, MVV ’29 en het traditierijke GFC uit Goor. USV was in alle opzichten niet toe aan dit niveau en degradeerde met een minimaal puntenaantal. Met nog steeds Wijhenaar Joshua Nijlant als trainer zou USV in het seizoen 2011/2012 opnieuw promoveren naar de vierde klasse. Weer via de nacompetitie, waarin de ploeg sterker was dan Raalte en Broekland. Zonder een aantal gestopte routiniers was de vierde klasse opnieuw te hoog gegrepen en zo kon de ‘heen en weer’ opnieuw uitvaren. Met Staphorster Theo van ’t Zand als opvolger van Joshua Nijlant kende USV een bleek heroptreden in de vijfde klasse en eindigde in de middenmoot. Een jaar later was er wel weer sportief succes. Lang was er uitzicht op de titel, maar die ging uiteindelijk naar Heracles Almelo. USV eindigde samen met Mariënheem als tweede. Een beslissingsduel tussen beide ploegen in Hoonhorst was nodig om uit te maken wie een promotiewedstrijd mocht spelen om een plaats in de vierde klasse. USV won met 2-1 van Mariënheem en een week later op het veld van De Zweef in Nijverdal met 3-0 van Buurse. En zo was USV weer eens vierdeklasser. Het seizoen 2015/2016 was er eentje om in te lijsten. Vrijwel alle ploegen waren aan elkaar gewaagd. Promovendus USV verraste vriend en vijand door met de winterstop aan kop te gaan. Maar de verschillen waren minimaal. Pas op de  slotdag wist USV zich veilig te spelen, uitgerekend tegen sv Dalfsen. Die ploeg moest winnen om de promotiekansen in eigen hand te houden. In een van spanning zinderend duel werd het 1-1 en dat was voldoende voor USV om zich te handhaven. In de zomer van 2016 werd USV voor het eerst in de geschiedenis ingedeeld in district Noord. USV had de KNVB laten weten graag te (blijven) spelen tegen Dalfsen, Hoonhorst en OVC ’21 (Ommen), maar dat ook wedstrijden tegen Wacker en IJhorst tot de verbeelding spreken. De KNVB honoreerde dit verzoek deels. Wel tegen OVC ’21, maar niet tegen de dorpsgenoten. En voor het eerst naar Friesland, waar Zandhuizen is een van de tegenstanders is in 4E Noord. USV kon goed wennen aan afslag Noord en kroonde zich eind december voor de derde keer op rij tot ‘Herbstmeister’. Een andere primeur dit seizoen was de indeling van een zaterdag seniorenteam in de competitie. Waarmee aan een wens van een groep jongere leden werd voldaan. Ook haakte USV aan bij het steeds meer aan populariteit winnende 7 tegen 7 voetbal voor seniorenmannen en- vrouwen.

 

Prominent organisatietalent
USV is een voetbalclub, maar aan het vermogen en de inzet om iets aparts van de grond te tillen heeft het inderdaad nooit ontbroken. Het is een kwaliteit die onlosmakelijk lijkt verbonden met USV.

 

Toen al
De jaarlijkse USV avond wordt al bijna net zo lang georganiseerd als de vereniging oud is. Vroeger vaak met een bekende artiest als publiekstrekker. Ooit was het financieel nog haalbaar om bijvoorbeeld een Rob de Nijs een half uur te laten zingen op de verjaardag van de club. .

Wat uit het straatbeeld is verdwenen is de wielerronde die jaren door USV in samenwerking met de Zwolse wielerclub RTVZ werd georganiseerd. Voorafgegaan door een dikke bandenrace fietsten vele bekende renners, zoals Fedor den Hertog en “Dolle” Dries van Wijhe met grote snelheid door Nieuwleusen. Toen ook deze amateurs de geur van het geld begonnen te ruiken was het snel gebeurd met het rondje door het dorp.  

We blijven nog even op de fiets want tijdens een groots opgezette sponsorloop had USV Co Gieling en Matthieu Pronk uitgenodigd als hazen en publiekstrekkers. Beiden ontleenden toen hun landelijke populariteit aan hun opvallende prestaties op fiets en schaats.

Eind zeventig, begin tachtig speelde USV met enige regelmaat een wedstrijd tegen profclubs. Heerenveen, onder leiding van de Hongaarse trainer Laszlo Zalai,  kwam tweemaal op bezoek terwijl FC Zwolle zelfs een keer of drie aan het publiek werd voorgeschoteld. Zo belandde Europa Cup winnaar IJzeren Rinus Israël in de nadagen van zijn carrière nog aan de Paltheweg. Overigens werd USV beslist niet elke keer van de mat geveegd. In 1978 bleef de schade zelfs beperkt tot 0-3. Het seizoen moest nog beginnen, maar het gemor van de Zwolse supporters was direct al gericht op de met veel bombarie aangekondigde Duitse spits Kasperski. Die veel te dik was en compleet aan banden werd gelegd door Freek Schutten, een sigaren rokende ex-prof die dat seizoen de jeugd van USV onder zijn hoede had en meteen het  eerste elftal kwam versterken.

Ook op het huidige sportpark Hulsterlanden mocht USV menig BN-er begroeten. Ter ere van het eerste lustrum van de vrienden van de duivenclub werd met buurman sv Nieuwleusen een combinatieteam gevormd om voor veel publiek te spelen tegen een team van prominenten met onder meer Sjaak Swart, Ronald en Erwin Koeman en Sören Lerby. Ze zouden later nog een keer optreden bij USV. Maar dan namens Lucky Ajax in een wedstrijd tegen USV 1.

USV is er nog steeds bijzonder trots op dat het in opdracht van de KNVB een tweetal officiële jeugdinterlands voor haar rekening mocht nemen. Onder toeziend oog van veel bezoekers en nieuwsgierige scouts was in 1992 Schotland de tegenstander van Oranje. Acht jaar later was sportpark USV decor van Nederland tegen de leeftijdsgenoten van Zwitserland. Voetballers die uit deze lichtingen doorbraken waren onder meer: Boudewijn Zenden, Arnold Bruggink, Björn van der Doelen, Tommy van der Leegte, Jasar Takak, Serginho Greene en David Mendes.

Voor de jeugd van USV werden in de loop der jaren diverse clinics georganiseerd. Zo waren de selecties van FC Twente en FC Zwolle te gast om de jeugd de fijne kneepjes van het vak bij te brengen. De sympathieke Aaron Winter en Marciano Vink schrapten in 1990 tegen de zin van coach Leo Beenhakker een dagje teambuilding op de golfbaan uit hun agenda om een clinic te geven. En wat te denken van de balvirtuozen Gerry en Arnold Mühren. De twee technisch zeer begaafde broers uit Volendam lieten met hun trukendoos de monden van de jeugdspelers van USV openvallen. De contacten met Gerrie bleven warm waardoor hij zo’n beetje kind aan huis werd. Zo reikte hij de hoofdprijs uit van de eerste Superverloting van USV en opende hij in 2003 het boardingveld. Terrein bij uitstek voor pingelaars en straatvoetballers. Gerrie nam meteen maar de toenmalige trainer van FC Zwolle Peter Boeve mee voor een lezing terwijl zingende broer Jan Mühren voor de palingsound zorgde.

Nu we het toch over lezingen hebben. Hans Kraay senior en Fritz Korbach waren te gast bij USV om boeiend te vertellen over voetbal in het algemeen. Maar de zaal ging er pas echt voor zitten toen de smeuïge details uit het wereldje van de profs werden behandeld. 

Serieus ging het eraan toe tijdens een door USV georganiseerd symposium ter gelegenheid van het 60-jarig bestaan. Gastsprekers waren onder andere Hennie de Vries, destijds voorzitter KNVB afdeling Zwolle, Thijs Libregts, in 1990 bondscoach van het Nederlands Elftal en Fred Racké, destijds persvoorlichter bij de KNVB. BN-ers of niet, de forumdiscussie werd eenvoudig gewonnen door de grootste spreker van het gezelschap: toenmalig USV voorzitter Gerard Kamperman. 

De A-junioren van Dynamo Kiev hielden een trainingskamp in de buurt en speelden dankzij een bevriende relatie twee oefenwedstrijden bij USV, dat erin slaagde de A-junioren van Ajax te strikken als tegenstander voor de Oekraïense formatie. De wat sloom ogende donkere jongen op het middenveld bleek Clarence Seedorf te zijn. Hij zou later nog een paar leuke wedstrijden spelen en zowel met Ajax, Real Madrid en AC Milaan de Champions League winnen.

USV lid Harrie Been werd in 1983 verrast met een grote bos bloemen door twee jeugdleden omdat hij benoemd werd tot algemeen directeur van de KNVB, een functie die hij lang bekleedde. Harrie Been maakte buitengewoon furore met de organisatie van de EK 2000 in ons land en is nog altijd een graag geziene gast bij USV.

En laten we het staatshoofd niet vergeten. Ook Koningin Beatrix heeft haar voetstappen staan op sportpark USV. Tijdens een bezoek aan ons dorp koos de Binnenlandse Veiligheidsdienst sportpark USV als landingsplaats voor de Koninklijke helikopter.

De supportersvereniging pakte ongekend uit door tijdens het 25-jarig jubileum een groots opgezet luchtballonnenfestival te organiseren waarmee duizenden inwoners van Nieuwleusen een groot plezier werd gedaan. Ook tijdens het 40-jarig bestaan kwam het spektakel uit de lucht. Dit keer stond het parachutespringen centraal. En ook dat bracht een massa mensen op de been.

Het Clubgebouw was in 2000 uitvoerig in beeld omdat RTV Oost opnamen maakte voor het programma “Geen  Kaf, maar Koren”. Met bijzonder veel enthousiasme kwamen mensen uit allerlei windrichtingen naar het sportpark van USV om daar de meest bijzondere prullaria te laten zien aan de deskundigen. Alleen de eigenaar van een kast van indrukwekkend formaat kon er weinig waardering voor opbrengen. Die wist niet dat hij er een trap mee op moest.

En wat te denken van het internationale A-juniorentoernooi, waarvan USV één van de grondleggers was. Dankzij die contacten mocht USV al eens de hoogste junioren van Borussia Dortmund begroeten op sportpark USV. En ook die van het Argentijnse Boca Juniors. Of neem het Combi-toernooi, waarvan een deel van de opbrengst naar een goed gaat en ieder jaar ruim 350 voetballers aan deelnemen. In de loop der jaren uitgegroeid tot een absoluut begrip. En wist daarmee de ooit ook zeer succesvolle toernooien als het 12 Provinciën toernooi en het Piratentoernooi te overleven.

Maar ook recent
Onder meer Johan Derksen en René van der Gijp, Gertjan Verbeek, Joop Munsterman en Jan Mulder, John van Zweden, maar ook zeezeiler Henk de Velde vermaakten sponsors en leden van USV met hun verhalen.  

Door het continu verbeteren en moderniseren van de accommodatie bleef USV ook onverminderd in beeld voor aantrekkelijke wedstrijden van profclubs. PEC Zwolle was meerdere keren te gast. Voor wedstrijden tegen Aberdeen, Heerenveen en het Griekse PAOK. En in juli van 2016 nog tegen het Engelse Southampton. Dat was een week na een absoluut dieptepunt. USV zou zaterdag 16 juli 2016 maar liefst 2 wedstrijden van het grote Ajax organiseren. Eerst tegen AA Gent en later op de dag tegen het Russische Sovetov Samara. Maar terwijl alles klaarstond, inclusief honderden vrijwilligers, werd alles afgeblazen. Er waren signalen dat hooligans van Ajax en Anderlecht naar Nieuwleusen zouden komen om te rellen met fans van AA Gent. Een klap die lang nadreunde. USV had Ajax dolgraag ontvangen want in de zomer van 2012 was de andere Nederlandse grootmacht Feyenoord ook al op bezoek geweest. In een schitterende entourage speelden de Rotterdammers tegen een regioteam van topamateurs.  

Randvoorwaarden voortreffelijk
In de statuten staat vermeld dat de vereniging zich ten doel stelt "het doen beoefenen en het bevorderen van de voetbalsport in al zijn verschijningsvormen met uitzondering van de beroepsvoetbalsport". Naast een, zeker bij de jeugd- en seniorenselecties, zeer belangrijke prestatieve doelstelling, zijn er binnen de vereniging voldoende mogelijkheden om op meer recreatieve wijze het spel te beoefenen. Vergeleken met de start bijna negentig jaar geleden is het sportieve podium niet eens echt veel veranderd. Het decor wel. De accommodatie op sportpark Hulsterlanden voldoet dankzij een enorme dosis zelfwerkzaamheid en clubliefde van de bijna 500 leden (2017) aan de meest moderne eisen. Met het ruime clubgebouw, een tribune met kuipstoeltjes, wedstrijdverlichting, een riante verzorgingsruimte, een ruim balkon boven een fraai zonterras, een tweede ring met reclameborden, de schitterende in 2009 gebouwde statribune en het unieke boardingveld, dat in 2014 met subsidie van de provincie Overijssel werd overkapt en omgedoopt in het Henk Wink Court. Het eerbetoon aan het geliefde erelid werd door USV voorzien van 150 zonnepanelen. Waardoor de club opnieuw een grote stap zette op het gebied van duurzaamheid en als een van de eerste voetbalclubs in de wijde regio zelfvoorzienend werd in de stroomvoorziening. Mede dankzij de ondersteuning van de actieve supportersvereniging (onder meer bloemenacties, bingo’s, rad van avontuur, programmabladen, grote clubactie) zijn het ideale randvoorwaarden om bij USV volop van het voetbalspel te genieten. Zowel actief als passief.